Liège'de Belçika, Türkiye'yi 1:0 skorla mağlup etti ve Kevin De Bruyne'nin 10. dakikadaki golü sadece maçın sonucu değil, Uluslar Ligi'nin A1 grubunda güç dengesinin ne kadar hızlı değiştiğinin de işareti oldu.
Üç turun ardından Belçika'nın altı, Fransa'nın yedi, İtalya'nın dört puanı var. Türkiye ise henüz galibiyetsiz. Önceki maçlarında dörder gol yiyen bir takımı yenmek, «kırmızı şeytanlar»ın artık sadece bireysel yeteneğe güvenmekle kalmayıp fırsatları da kullanmayı öğrendiğini gösterdi.
Taktiksel olarak Mark van Bommel yönetimindeki Belçikalılar, yüksek savunma hattı ve kanatlar üzerinden hızlı kontrataklara bel bağladı. İlk on bire dönen De Bruyne sadece gol atmakla kalmadı, orta sahada tüm oyunu organize ederek Türkleri sürekli yeniden dizilmeye zorladı. Psikolojik açıdan bu önemli bir an: yakın zamanda Fransa'ya yenilen takım, Romelu Lukaku olmadan bile üstünlük kurabileceğini gösterdi.
Türkiye için bu yenilgi, başarısızlık serisinin devamı oldu. Takım açıkça savunmadaki istikrarsızlıktan muzdarip ve hücum hırsıyla arkadaki güvenilirlik arasında denge kuramıyor. Ekonomik bağlam da rol oynuyor: Türk kulüpleri yabancı oyunculara aktif olarak yatırım yapıyor, ancak milli takım bundan henüz kazanç sağlayamıyor.
Normal hayatla karşılaştıralım: bu, yeni teknolojilere yatırım yapan bir şirketin, çalışanlarının bunları nasıl kullanacağını bilmediğini aniden keşfetmesi gibidir. Belçika ise tam tersine, yeniden yapılanmanın ardından mevcut kaynaklarını etkin biçimde kullanmaya başlayan bir firmayı andırıyor.
Bu, gelecek için ne anlama geliyor? Belçika'nın galibiyeti, her puanın kimin play-off'a çıkacağını ve kimin düşme play-off'larından kaçınacağını belirleyebileceği gruptaki merakı artırıyor. Belçikalılar için bu, dünya şampiyonası elemeleri öncesinde güveni geri kazanma şansı; diğerleri içinse Uluslar Ligi'nde ayrıntıların önemsiz olmadığına dair bir uyarı.
