Yıldızlar arasındaki gizemli nesne: kozmik sessizliğin içinden bize doğru gerçekte ne ilerliyor

Yazar: Uliana S

YouTube içeriğiYouTube kendi çerezlerini yerleştirebilir.
YouTube üzerinde aç

2026 yılının kasım ayının ortasında, 1998 KY26 adıyla anılan küçük bir nesne yeniden gökbilimcilerin ve geniş kamuoyunun dikkatini çekti. Dünya'ya yaklaşıyor, ancak hiçbir tehlike oluşturmuyor. Yörüngesi uzun zamandır biliniyor, boyutları mütevazı — çapı yaklaşık on bir metre. Yine de tam şu sıralar çevresinde sessiz ama inatçı bir tartışma alevlendi. Mesele şu ki nesne, yalnızca yerçekimiyle tam olarak açıklanamayan bir ivme sergiliyor. Üstelik alışıldık bir kuyruklu yıldız kuyruğu ya da toz bulutu da görünmüyor.

1998 yılının 28 Mayıs'ında Spacewatch projesi kapsamında keşfedilen 1998 KY26, ilk andan itibaren dikkat çekmişti. Hızla dönüyor — tam bir turu beş dakikadan biraz fazla sürüyor. Yüzeyi, gelen güneş ışığının yaklaşık yarısını yansıtıyor ki bu, sıradan bir taş asteroid için oldukça fazla. Daha sonra, radar gözlemleri de dahil yeterince hassas gözlem biriktirildiğinde, şu anlaşıldı: Güneş'in ve gezegenlerin yerçekiminin yanı sıra ona başka bir kuvvet de etki ediyor. Buna yerçekimi dışı ivme adı verildi. Genellikle bu tür bir davranış «karanlık kuyruklu yıldızlar» ile ilişkilendirilir — yani buz ya da gaz kaybı Dünya'dan fark edilemeyecek kadar zayıf olan nesneler. Ancak son hesaplamalar, 1998 KY26 için buz açıklamasının giderek daha az inandırıcı göründüğünü ortaya koydu: onun sıcaklığında ve boyutunda buz hızla buharlaşmış olmalıydı.

İşte tam bu noktada, birkaç ay önce Adam Hibberd, Adam Crowl ve Avi Loeb'in ayrıntılı olarak ele aldığı hipotez devreye giriyor. Sovyet gezegenler arası istasyonu «Fobos-1»e dikkat çektiler. 1988 yılının temmuz ayında Mars'a ve uydusuna doğru fırlatılan istasyon, aynı yılın eylül ayının başında iletişimden kayboldu. Nedeni, Dünya'dan gönderilen hatalı bir komut paketiydi. Aygıt, güneş merkezli yörüngesinde ilerlemeye devam etti, ama artık kontrolsüz olarak.

Araştırmacılar, kayıp istasyonun yörüngesinin 1998 KY26'nın günümüzdeki yörüngesiyle çakıştırılıp çakıştırılamayacağını inceledi. Görünüşe göre «Fobos-1»un motorlarından gelen, teknik olanakları dahilindeki iki görece mütevazı itki, yörüngelerin birleşmesini sağlıyor. Nesnenin boyutu, yüksek yansıtma gücü ve hızlı dönüşü de güneş panelli bir uzay aracının özelliklerine iyi uyuyor. Üstelik istasyonun panelli silindir biçimindeki basit bir modeli, 1998 KY26'nın gözlenen parlaklık eğrilerini fena olmayan bir biçimde yeniden üretiyor. Güneş ışığının bu paneller üzerindeki basıncı da yerçekimi dışı ivmenin önemli bir bölümünü açıklayabiliyor.

Bu bir kanıt değil. Yazarların kendisi de vurguluyor: parametrelerin örtüşmesi etkileyici, ama kesin hükmü henüz veremeyiz. Sıra dışı özelliklere sahip sıradan bir asteroid de olası bir seçenek olarak kalıyor. İşte tam bu yüzden Japon ajansı JAXA, nesneye doğru Hayabusa2 misyonunu çoktan yola çıkardı. Buluşma 2031 yılının temmuz ayı için planlanıyor. O zaman nihayet yüzeyi yakından görecek ve Güneş Sistemi'nin içinden neredeyse kırk yıldır tam olarak neyin geçtiğini anlayacağız.

Şimdilik 1998 KY26, alışıldık tablonun biraz aralandığı o ender durumlardan biri olmayı sürdürüyor. Bir taş mı, yoksa insanların yapıp kozmik gecenin içinde kaybettiği bir aygıt mı — soru henüz açık. Ve işte bu açıklık, verilere tekrar tekrar dikkatle bakmamıza neden oluyor. Çünkü bazen en ilginç yanıtlar uzak galaksilerde değil, çoktandır yanı başımızda dönüp duran, Güneş'in ışınları altında sessizce ivmelenen nesnelerde saklıdır.

9 Görüntülenme

Yorumlar

Bir hata veya yanlışlık buldunuz mu?Yorumlarınızı en kısa sürede değerlendireceğiz.