lee adlı yazarın «İnançlar» adlı web seminerinin bir bölümü şu soruyu yanıtlıyor: «Kötü insanlar neden yoktur?»
Size zarar veren kişi neden kurtarıcınızdır?
Başkalarının eylemlerini yargıladığımızda ve onları zihnimizde gerçekliğimizden «silmeye» çalıştığımızda, içimizde güçlü bir direnç oluşur. Sanki hayata şöyle deriz: «Bu olmamalıydı.» Ama olan her şey, varlığın genel uyumuna zaten dahildir. Hiçbir şey bu düzenin dışına çıkmaz — bize zalimce, adaletsiz ya da rastgele görünen şeyler bile.
Direnç içsel bir gerginlik yaratır. Gelişime ve anlayışa yönelebilecek enerji, çoktan gerçekleşmiş olanla mücadeleye gider. Kurban konumunda takılıp kalırız ve durumu bir bütün olarak görme yeteneğimizi kaybederiz.
«Burada ve şimdi» olanla mücadele etmeyi bıraktığımız anda, içimizdeki alan özgürleşir. Durum farklı bir şekilde gelişmeye başlar — çoğu zaman bizim lehimize. Ve o zaman dünün «düşmanı», acı veren kişi, beklenmedik bir şekilde başlıca kurtarıcılardan biri olur. Tam da onun aracılığıyla önemli bir ders aldık, kendi gölgemizle yüzleştik, zayıf noktalarımızı gördük ya da tam tersine, daha önce varlığından haberdar olmadığımız içsel gücü keşfettik.
