Potrzeba zmian i skupienie uwagi – oto klucze do transformacji paradygmatu społecznego.
❓ PYTANIE:
Na szczeblu państwowym coraz częściej porusza się temat istot pozaziemskich. Czy aby ujawnić te fakty opinii publicznej i doprowadzić do ich akceptacji, konieczne było, by sygnaliści (whistleblowers) i inne osoby angażowały się w działalność badawczą i publiczną, co wystawiało je na presję oraz ryzyko ze strony społeczeństwa i innych struktur? A może to tylko „ich gra” i tak naprawdę można było spokojnie medytować, czekając, aż wszystko rozwiąże się samo bez żadnych tarć?
❗️ ODPOWIEDŹ lee:
Cóż, właściwie każdy mógłby siedzieć bezczynnie i po cichu medytować, wyczekując, aż „życie samo się ułoży”. Archeolodzy, naukowcy, ekolodzy, lekarze czy dziennikarze – wszyscy mogliby czekać, aż system kłamstw i manipulacji po prostu sam się wyczerpie.
Ale jak w takim razie społeczeństwo miałoby być w ogóle gotowe na przyjęcie czegoś innego niż to, co wpajano mu przez całe wieki? Potrzeba kogoś, kto wyartykułuje zapotrzebowanie i przyciągnie uwagę niezbędną do zmiany paradygmatu. To właśnie zbiorowe dążenie i uwaga ostatecznie kreują zmiany dla samej społeczności.
Dokładnie według tego schematu niegdyś (a dziś poprzez propagandę) celowo narzucano różnorodne techniki manipulacyjne – najpierw podsuwając jedną myśl, potem drugą, by w końcu ogłosić jakieś rzekomo przełomowe wydarzenie. W każdym takim procesie niezbędni są konkretni aktorzy – pojedynczy „świadkowie” czy „sygnaliści”.
Istota tej gry polega na zaszczepieniu w zbiorowej świadomości konkretnej wizji „prawdy”. Społeczeństwo zobaczy dokładnie taką prawdę, jaka zostanie mu wpojona. Jeszcze jakieś 20 lat temu obowiązującą prawdą było przekonanie, że każdy, kto mówi poważnie o kosmitach, jest szaleńcem. Jednak sytuacja uległa całkowitej zmianie. Okazało się, że mnóstwo ludzi od dawna funkcjonuje w świecie, w którym istoty pozaziemskie stanowią powszednią rzeczywistość. W pewnym sensie wkroczyliśmy do ich autentycznej rzeczywistości, która istniała i nadal istnieje w tym świecie. Gdyby nie te osoby, w gruncie rzeczy nie mielibyśmy dokąd wejść.
