OpenAI 8 września 2026 roku oświadczyła, że jej wewnętrzny system AI rozwiązał jeden z siedmiu problemów milenijnych — problem istnienia i gładkości rozwiązań równań Naviera-Stokesa.
Według firmy dowód pokazuje, że gładka ciecz w spoczynku pod działaniem gładkiej siły może rozwinąć osobliwość w skończonym czasie, przy czym energia pozostaje skończona.
Rozwiązanie uzyskano za pomocą tysięcy agentów AI, pracujących przez około 88 godzin, i sformalizowano w Lean.
Ogłoszenie natychmiast wywołało spory w środowisku matematycznym.
Profesor Uniwersytetu Nowojorskiego Tristan Buckmaster i badacz z Anthropic Levent Alpöge krótko wcześniej opublikowali wyniki dotyczące powiązanych problemów, które uważano za ważne kroki w kierunku rozwiązania problemu Naviera-Stokesa.
Buckmaster wyraził obawę, że OpenAI mogła dowiedzieć się o kierunku ich prac i przyspieszyć własne wysiłki, stosując podobne podejście.
Firma odrzuciła oskarżenia o dostęp do cudzych danych lub szkiców, twierdząc, że działała na podstawie publicznych plotek o postępach w innych problemach milenijnych.
Jak dokładnie agenci AI doszli do dowodu i czy można to uznać za samodzielny przełom, teraz dyskutują matematycy i eksperci od AI.
Ciekawe, czy ten epizod wpłynie na zaufanie badaczy do korzystania z komercyjnych modeli do pracy nad nieopublikowanymi wynikami?
OpenAI podkreśliła, że nie zamierza ubiegać się o nagrodę w wysokości miliona dolarów od Instytutu Claya.
To wydarzenie stało się kolejnym przykładem tego, jak szybko rozwijają się możliwości AI w matematyce, ale jednocześnie podniosło pytania o etykę i autorstwo we wspólnej pracy człowieka i maszyny.
