Dzieci w Holandii po raz kolejny zostały uznane za najszczęśliwsze na świecie według najnowszego badania UNICEF. W raporcie Innocenti Report Card 19, porównującym dobrobyt dzieci w 41 krajach o wysokim dochodzie, Holandia zajęła pierwsze miejsce w klasyfikacji ogólnej.
Kluczowe wyniki badania UNICEF
Analiza objęła dane z lat 2018–2022 i oceniała trzy główne obszary: zdrowie psychiczne i fizyczne, satysfakcję z życia oraz umiejętności akademickie i społeczne. Holandia zajęła pierwsze miejsce na świecie pod względem zdrowia psychicznego, czwarte w kategorii dobrostanu fizycznego oraz 11. pod kątem poziomu posiadanych umiejętności.
Zadowolenie z życia wśród holenderskich dzieci pozostawało stabilnie wysokie, a wskaźnik ten spadł jedynie nieznacznie z 90% do 87% w ciągu czterech lat. W pierwszej trójce państw znalazły się Holandia, Dania oraz Francja.
Co sprawia, że holenderskie dzieci są tak szczęśliwe?
1. Silne więzi rodzinne i równowaga między pracą a życiem prywatnym
Niemal połowa pracujących mieszkańców Holandii jest zatrudniona w niepełnym wymiarze godzin, dzięki czemu rodzice mogą poświęcać więcej czasu swoim dzieciom. Wśród ojców powszechnym zwyczajem jest branie przynajmniej jednego dnia wolnego w tygodniu wyłącznie z myślą o opiece nad potomstwem. Holenderscy rodzice kładą duży nacisk na wspólne, codzienne kolacje w rodzinnym gronie, co umacnia więzi i zapewnia dzieciom poczucie dobrostanu.
2. Zaufanie i swoboda dla najmłodszych
Dzieci w Holandii od najmłodszych lat są zachęcane do odkrywania otoczenia i wiary w siebie. Często bawią się na placach zabaw bez nadmiernego nadzoru dorosłych – bez żadnej duszącej kontroli. Od wczesnego wieku angażuje się je w procesy decyzyjne, ucząc negocjacji i wyznaczania własnych granic.
3. Otwarta komunikacja i akceptujący model wychowania
Rodzice w Niderlandach nie unikają rozmów na trudne tematy, takie jak seksualność, narkotyki czy tożsamość płciowa. Dzieci mają świadomość, że ich głos jest brany pod uwagę, co pomaga im budować zdrową samoocenę. Holenderscy rodzice akceptują swoje dzieci takimi, jakimi są, co sprawia, że wyrastają one na osoby pewne siebie i szczęśliwe.
4. Przewidywalność i stabilność
Od momentu narodzin dba się o to, by zapewnić dziecku w Holandii zasadę „rust, reinheid & regelmaat”, czyli spokój, czystość i regularność. Jest to klarowny plan dnia, w którym priorytetem są cisza i stabilizacja. Dziecko dużo odpoczywa i wykonuje wszystkie czynności zgodnie z harmonogramem, co pomaga mu czuć się bezpiecznie.
5. Podejście do edukacji
W szkołach podstawowych praktycznie nie istnieją prace domowe. Holenderscy rodzice postrzegają swoje pociechy jako indywidualne jednostki, a nie przedłużenie samych siebie, dlatego nie wywierają na nie presji związanej z wysokimi ocenami. Wykazują się realistycznym podejściem do mocnych stron swoich dzieci i dają im wolność w testowaniu własnych granic.
6. Kultura rowerowa i aktywny tryb życia
Kultura rowerowa w Holandii jest niezwykle rozwinięta i zaszczepiana już we wczesnym dzieciństwie. Aktywny tryb życia oraz czas spędzany na świeżym powietrzu sprzyjają zdrowiu fizycznemu i psychicznemu dzieci.
Inne czynniki wpływające na dobrostan
Badanie UNICEF wskazuje również na istotną rolę dochodów, jakości edukacji, warunków mieszkaniowych oraz systemu ochrony zdrowia. W Holandii nie dochodzi do strzelanin w szkołach, nie ma potrzeby trenowania procedur na wypadek ataku napastnika, a dostępna jest zdrowa żywność i płatne urlopy rodzicielskie – wszystko to razem tworzy bezpieczne otoczenie dla najmłodszych.
Dlaczego to ma znaczenie?
Holenderskie dzieci od kilku lat z rzędu niezmiennie królują w rankingach UNICEF dotyczących dobrostanu dzieci w bogatych krajach. Taki rezultat pokazuje, że kładzenie nacisku na wartości rodzinne, równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, zaufanie oraz otwartą komunikację rzeczywiście przynosi efekty.
W ogólnym zestawieniu Holandia wyprzedziła Danię, Francję, Portugalię, Irlandię, Szwajcarię, Hiszpanię, Chorwację, Włochy oraz Szwecję. Wynik ten stanowi potwierdzenie, że podejście do wychowania oraz polityka społeczna państwa mają bezpośredni wpływ na jakość życia dzieci.
