Po pojawieniu się w marcu 2025 roku pierwszej sfery z Bugi, która przykuła uwagę złożoną strukturą wewnętrzną, symbolami i niezwykłymi właściwościami, historia ta zyskała kontynuację w maju 2026 roku. Druga sfera, odnaleziona w górzystym rejonie Serranía de las Baldias (Antioquia, w pobliżu Medellín), początkowo zapowiadała się jako istotne uzupełnienie odkrycia. Obiekt wydobyto z trudno dostępnego terenu po tym, jak lokalni mieszkańcy zgłosili zaobserwowanie spadającego przedmiotu. Z wyglądu przypominał on znalezisko z Bugi – metalową kulę bez widocznych łączeń o podobnych gabarytach i masie – choć na jej powierzchni nie było grawerowanych znaków, a pewne detale konstrukcyjne wyglądały odmiennie.
Jaime Maussan wraz ze swoim zespołem rozpoczął badania w Meksyku. Przeprowadzone skanowanie tomografem komputerowym wykazało różnice w budowie wewnętrznej w porównaniu z pierwszą sferą. Z obiektu wyodrębniono poszczególne elementy, w tym substancję przypominającą żywicę, która według opisów wykazywała właściwości bioluminescencyjne. Specjaliści, w tym fizyk Horace Drew (Red Collie), formułowali ostrożne hipotezy o możliwym podobieństwie konfiguracji wewnętrznej do zasad działania silnika homopolarnego, podkreślając przy tym konieczność przeprowadzenia rygorystycznych testów eksperymentalnych.
Jednak już po kilku tygodniach rozwój wypadków przybrał nieoczekiwany obrót. W niedawnych wystąpieniach Maussan publicznie wyraził wątpliwości co do pełnej autentyczności sfery z Baldias. Według jego słów wstępne analizy ujawniły szereg niespójności, które stawiają pod znakiem zapytania pochodzenie i historię obiektu. Sfera, według niektórych doniesień, została otwarta i ponownie zamknięta jeszcze przed przekazaniem jej badaczom. Ta okoliczność, w połączeniu z innymi obserwacjami, uniemożliwiła zespołowi Maussana potwierdzenie jej autentyczności. W rezultacie planowane jest odesłanie obiektu do Kolumbii, a dalsze wnioski zostały odroczone do czasu uzyskania wiarygodnych, weryfikowalnych danych.
Taka ostrożność świadczy o dojrzałym podejściu do pracy z podobnymi artefaktami. Pierwsza sfera z Bugi pozostaje w centrum uwagi dzięki systematycznym analizom i wewnętrznej złożoności obejmującej 18 mikrosfer. Druga zaś stała się ważną lekcją: nawet przy zewnętrznym podobieństwie niezbędna jest najwyższa skrupulatność. Sceptycy tradycyjnie wskazują na możliwość ziemskiego pochodzenia lub ingerencji osób trzecich, podczas gdy zwolennicy liczą na przełom w przyszłości. Oficjalne organy Kolumbii i Meksyku wciąż nie komentują szczegółowo tej sytuacji.
Historia obu sfer pokazuje, jak złożona jest droga od znaleziska do wiarygodnej wiedzy. Przypomina ona, że w dziedzinie niewyjaśnionych zjawisk entuzjazm musi iść w parze z rygorystyczną weryfikacją faktów. Podczas gdy naukowcy kontynuują pracę z potwierdzonymi próbkami, opinia publiczna śledzi rozwój wydarzeń. Być może to właśnie takie rozważne kroki pozwolą z czasem głębiej zrozumieć, czy obiekty te są przejawem nieznanych technologii, czy częścią szerszego obrazu, który nauka dopiero zaczyna badać. Nowe dane prawdopodobnie nie pojawią się szybko, ale mogą one stać się kluczem do sformułowania bardziej uzasadnionych wniosków.
