Osiem lat obserwacji trzech pływających platform WindFloat Atlantic u wybrzeży Viana do Castelo w Portugalii przyniosło nieoczekiwany wynik: w strefie projektu odnotowano ponad 270 gatunków morskich. Wśród nich 52 gatunki ryb, pięć ssaków morskich, 33 gatunki ptaków i trzy gatunki nietoperzy. Konstrukcje zainstalowane na wodach o głębokości 95–100 metrów nie tylko wytwarzają 25 MW energii elektrycznej, ale także stwarzają warunki do zauważalnego wzrostu liczebności ośmiornic, płaszczek i innych ryb w porównaniu z obszarami kontrolnymi.
Kluczowymi czynnikami stały się efekt sztucznej rafy od zanurzonych części platform oraz zakaz połowów w strefie ochronnej. Te środki przekształciły obszar w lokalne schronienie, gdzie liczebność i biomasa ośmiornic oraz niektórych ryb handlowych były wyższe niż poza projektem. Obserwacje nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na ssaki morskie, ptaki i nietoperze, a w niektórych grupach odnotowano wręcz wzrost obecności.
Projekt, oddany do eksploatacji w 2020 roku, stał się pierwszą na świecie półzanurzoną pływającą farmą wiatrową. Monitoring przeprowadzony przez Ocean Winds wraz z niezależnymi ekspertami obejmował okres od 2018 roku i obejmował porównanie z sąsiednimi akwenami. Wyniki pokazują, że pływające konstrukcje mogą współistnieć z ekosystemem morskim, zapewniając jednocześnie czystą energię dla około 25 tysięcy portugalskich gospodarstw domowych.
Podobne odkrycia podważają powszechne wyobrażenie o energetyce offshore jako wyłącznie źródle konfliktu z naturą. Zamiast tego platformy pełnią rolę swoistych „wysp stabilności” na otwartym oceanie, gdzie połowy są zabronione, a twarde powierzchnie sprzyjają osiedlaniu się organizmów bentosowych. Nie unieważnia to konieczności starannego planowania przy skalowaniu technologii, ale dostarcza konkretnych danych do oceny rzeczywistego wpływu.
W raporcie przedstawionym na WindEurope 2026 podkreślono, że strefa projektu funkcjonuje jako lokalny rezerwat, wspierając bioróżnorodność i służąc jako teren żerowania dla organizmów morskich. Takie obserwacje są ważne dla zrozumienia, jak rozwiązania inżynieryjne mogą integrować się z istniejącymi ekosystemami bez ich niszczenia.
