Letnie upały to wyzwanie nie tylko dla ludzi. Mało kto zdaje sobie sprawę, że nasi pupile znoszą ekstremalne temperatury znacznie gorzej. Koty i psy niemal nie posiadają na ciele gruczołów potowych, a ich naturalny system termoregulacji jest mocno ograniczony. Jak w porę zauważyć, że zwierzę potrzebuje pomocy?
Grupa szczególnego ryzyka jest oczywista. Są to starsze czworonogi, zwierzęta z nadwagą oraz cierpiące na przewlekłe choroby serca. Szczególnej uwagi wymagają rasy brachycefaliczne – mopsy, buldogi czy koty perskie. Ze względu na specyficzną budowę czaszki i skrócone drogi oddechowe niezwykle trudno jest im schładzać organizm poprzez wydychane powietrze.
W pierwszej kolejności należy przenieść pupila w chłodne, przewiewne i zacienione miejsce. Temperaturę ciała obniżamy stopniowo, zwilżając brzuch, szyję i łapy chłodną, ale nie lodowatą wodą. Wodę należy podawać małymi porcjami, bez zmuszania do picia. Po udzieleniu pierwszej pomocy konieczna jest wizyta u weterynarza: uszkodzenia wewnętrzne mogą ujawnić się po kilku godzinach i objąć serce, mózg, nerki oraz inne narządy.
Profilaktyka obejmuje wyprowadzanie psów wyłącznie wcześnie rano lub późnym wieczorem, gdy asfalt nie parzy łap. Prosty test polega na przyłożeniu wierzchu dłoni do podłoża na pięć sekund: jeśli nie da się jej utrzymać, nawierzchnia jest zbyt gorąca. W domu należy zapewnić stały dostęp do świeżej wody, dobrą wentylację, opuścić żaluzje w godzinach szczytu i wyznaczyć zacienione strefy odpoczynku. Główna zasada lata pozostaje niezmienna: nigdy, nawet na trzy minuty, nie zostawiaj pupila w zamkniętym samochodzie.
Pomocne są specjalne akcesoria: maty i legowiska chłodzące, automatyczne fontanny, poidła turystyczne, niewielkie baseny dla psów, mrożone zabawki oraz chłodzące obroże lub bandany.
Te proste, codzienne środki pozwalają znacznie zredukować ryzyko związane z letnimi upałami. Właściciele, którzy znają potrzeby swoich pupili i w porę reagują na sygnały organizmu, pomagają zachować zdrowie i komfort ulubieńców w najbardziej upalne dni.
