In de hedendaagse bedrijfscultuur is een zorgwekkende trend voor het wereldwijde bedrijfsleven zichtbaar: steeds minder jonge werknemers streven naar carrièreontwikkeling en het verkrijgen van leidinggevende posities. Voor generatie Z werkt de traditionele vergelijking «carrièreontwikkeling = succes» niet meer. Balans tussen werk en privéleven komt op de eerste plaats, wat serieuze personeelsuitdagingen creëert voor bedrijven over de hele wereld.
Cijfers en feiten: crisis van leiderschapsambities
Volgens wereldwijde onderzoeken spreekt slechts ongeveer 6% van de vertegenwoordigers van generatie Z de wens uit om hogere leidinggevende functies te bekleden. Dit verklaarde Tomasz Sklarz, CEO van Enpulse en expert op het gebied van werknemersbetrokkenheid, in een interview met Euronews. Voor bedrijfsstructuren die al nadenken over het vormen van toekomstig managementpersoneel, is deze statistiek een serieus systematisch signaal.
Waarom is promotie niet langer aantrekkelijk?
De belangrijkste reden voor de onwil om leidinggevende functies op zich te nemen, ligt in de scherpe toename van de werkdruk en de vervagende grenzen van verantwoordelijkheid. De afgelopen jaren is het gemiddelde aantal medewerkers per leidinggevende gestegen van ongeveer zes naar twaalf.
Hierdoor bevinden leidinggevenden zich in een situatie van dubbele druk:
1. Zij zijn direct verantwoordelijk tegenover het hogere management voor het behalen van strenge bedrijfsdoelstellingen.
2. Zij zijn verplicht zorg te dragen voor de professionele ontwikkeling, motivatie en het psychologisch welzijn van aanzienlijk gegroeide teams.
«Generatie Z beoordeelt heel nuchter wat de balans tussen werk en privéleven inhoudt en wat er moet worden opgeofferd om leidinggevende te worden. Jonge mensen zien heel goed welke werkdruk gepaard gaat met management. Een manager is zowel verantwoordelijk tegenover zijn superieuren als voor de constant groeiende teams, waarvoor hij naar behoren moet zorgen», benadrukt Sklarz.
Demografische bedreiging voor Europa
Deze trend is van wereldwijde aard, maar voor Europa kan deze bijzonder pijnlijke gevolgen hebben vanwege demografische veranderingen. Het oude continent wordt geconfronteerd met een gestage krimp van de economisch actieve bevolking.
Als bedrijven niet actief beginnen met het opleiden van nieuw managementpersoneel en het creëren van omstandigheden waarin werknemers bereid zijn verantwoordelijkheid te nemen, wordt het handhaven van organisatorische effectiviteit uiterst moeilijk. «Er zullen steeds minder werkende mensen zijn, vooral in Europa. Als we geen nieuw managementpersoneel opleiden... wachten ons steeds serieuzere uitdagingen met betrekking tot de effectiviteit van organisaties», waarschuwt de expert.
Waarom kunstmatige intelligentie een leider niet zal vervangen
Met de actieve automatisering van bedrijfsprocessen kan het lijken alsof technologieën het probleem van het tekort aan managers zullen oplossen. Experts zijn hier echter sceptisch over: kunstmatige intelligentie kan het tekort aan menselijk leiderschap niet aanvullen.
Het managen van een team vereist nog steeds competenties die ontoegankelijk zijn voor algoritmen: empathie, het vermogen om vertrouwensrelaties op te bouwen, mensen te motiveren en weloverwogen beslissingen te nemen met inachtneming van het «menselijke aspect» van de organisatie. Bovendien blijft de vraag open of de medewerkers zelf in principe bereid zijn bevelen op te volgen die door een machine worden gegeven.
Conclusie
De weigering van generatie Z om leidinggevende ambities na te streven, is niet zomaar een verandering in generatieprioriteiten, maar een structurele uitdaging voor het moderne bedrijfsleven. Om een personeelscrisis in de toekomst te vermijden, moeten bedrijven vandaag de dag hun managementaanpak heroverwegen: de buitensporige werkdruk op leidinggevenden verminderen, het ondersteuningssysteem voor managers heroverwegen en de rol van de leider aantrekkelijk blijven maken, zonder te eisen dat men zijn persoonlijke leven opoffert.
