Roger Martí heeft aangekondigd zijn carrière te beëindigen op 35-jarige leeftijd, en dat is niet zomaar weer een bericht over "voetbalschoenen aan de spijker". Achter de droge cijfers — 413 wedstrijden en 123 doelpunten — schuilt een verhaal van doorzettingsvermogen, waarin trouw aan één club en het vermogen om niet op te geven bij blessures belangrijker bleken dan opzienbarende transfers.
De Valenciaanse aanvaller, die de bijnaam "Het Pistool" kreeg vanwege zijn kenmerkende vieringen, bracht het grootste deel van zijn weg door bij Levante. 234 wedstrijden en 75 doelpunten voor de granaatappelclub maakten hem de derde qua aantal wedstrijden in de geschiedenis van de ploeg en de tweede doelpuntenmaker na Morales. Na zijn vertrek in 2022 volgden Elche en Cádiz, waar hij zijn laatste seizoenen in de tweede divisie uitspeelde, zonder in de zomer van 2026 een nieuw contract te vinden.
In een bericht op Instagram noemde Martí zijn carrière "een vervulde kinderdroom" en bedankte hij zijn vader met de woorden "dank je, papa, we hebben het gedaan". Achter die zin schuilt niet alleen emotie, maar ook de erkenning dat de weg van CD Serranos via de jeugdopleiding van Valencia en uitleenperiodes bij Zaragoza en Valladolid een voortdurende strijd met knie- en spierblessures vereiste.
Zijn verhaal illustreert hoe in het Spaanse voetbal niet alleen de sterren overleven, maar ook zij die nuttig weten te blijven in de Segunda. Anders dan spelers wier carrières opstijgen en dalen met transfersommen, bouwde Martí een reputatie op betrouwbaarheid en inzet, zelfs wanneer de clubs wisselden.
De analogie is eenvoudig: zoals een oud pistool dat niet luid schiet, maar precies het doel raakt wanneer het nodig is, bleef Martí op het veld zolang zijn lichaam het toeliet. Zijn vertrek toont aan dat in het moderne voetbal, waar contracten kort zijn en de concurrentie hard, de echte waarde ligt in het vermogen om de weg met waardigheid af te ronden, en niet in het zoeken naar een laatste groot contract.
Dit is het einde van een tijdperk voor Levante en een herinnering aan de fans: niet alle legendes komen uit topclubs. Velen, zoals Martí, blijven juist in herinnering omdat ze geen enkele keer opgaven.
