Tijdens de SS27-shows in Milaan en Parijs in juni 2026 presenteerden Prada, Dior Men en Gucci een ultrakrappe pasvorm op modellen die eruitzagen alsof ze net een kuur met GLP-1-preparaten hadden afgerond. Dit is geen toeval: na jaren van overheersende oversize-stijlen krimpen de silhouetten in de modewereld razendsnel, terwijl het debat over het mannelijke lichaamsideaal een nieuwe, scherpe wending neemt.
De vertegenwoordiging van plus-size modellen op de mannen-catwalks blijft al enkele seizoenen steken op een schamele 0,2 tot 0,3 procent. Ondertussen domineren twee uitersten het beeld: extreem slanke figuren in de stijl van het begin van de jaren 2000 en hypergespierde lichamen die zijn geïnspireerd door de 'looksmaxxing'-trend. Merken als Willy Chavarria, Louis Gabriel Nouchi en GmbH, waar de casting een weerspiegeling is van werkelijke diversiteit in plaats van een geïdealiseerde fantasie, zijn inmiddels de uitzondering op de regel.
De koers is helder: na de ruime vormen en het comfort uit de pandemieperiode reageert de mode op een culturele verschuiving, gedreven door GLP-1-medicijnen (Ozempic, Wegovy), sociale media en algoritmes die het uiterlijk dagelijks optimaliseren. Het lichaam is wederom een project voor verbetering geworden, waarbij de mode de fysieke verschijning weer expliciet zichtbaar en beoordeelbaar maakt. Nauwsluitende silhouetten verhullen het figuur niet langer; ze leggen de nadruk erop en eisen van de drager dat deze exact voldoet aan een specifiek fysiek ideaal. Een dergelijke dynamiek zagen we voor het laatst aan het begin van de jaren 2000, toen Hedi Slimane bij Dior Homme de herenmode op zijn kop zette met ultrasmalle snitten die aanvankelijk een tegendraads gebaar leken, maar al snel de dominante standaard werden.
Bovendien is dit niet enkel een trend op de catwalk. Uit retailcijfers blijkt dat consumenten hun houding tegenover strakke kleding herzien, waarbij de vraag verschuift van oversized naar een pasvorm die het lichaam volgt en silhouetten die structuur bieden.
Er zit echter een addertje onder het gras: de nieuwste jeans zitten alleen perfect bij degenen die een medisch traject hebben gevolgd of talloze uren in de sportschool doorbrengen. Een man in een perfect gesneden pak oogt gedisciplineerd, modern en succesvol. Psychologisch gezien biedt dit in onzekere tijden een gevoel van controle en het idee deel uit te maken van het 'juiste' plaatje. Maar het sluit tegelijkertijd iedereen uit die niet in deze letterlijk nauwer wordende kaders past.
