In de studio van Fox News zat een man wiens carrière bijna drie decennia verbonden was met het meest gesloten deel van de Amerikaanse inlichtingendienst. Jay Stratton, voormalig senior uitvoerend directeur van de defensie-inlichtingendienst, diende bijna 33 jaar in het leger en in inlichtingenstructuren. Meer dan zestien daarvan leidde hij de officiële jacht van de Amerikaanse regering op ongeïdentificeerde luchtverschijnselen — UAP. En nu, tegen de achtergrond van de declassificatie van Pentagon-materiaal die op bevel van de president is begonnen, zegt hij openlijk wat jarenlang achter slot en grendel bleef.
Stratton verbergt het belangrijkste niet. ‘Nee, Bret, we zijn niet alleen. De mensheid is niet het enige intelligente leven in het universum. En we kennen de bedoelingen niet van dat niet-menselijke intelligente leven dat zich hier bevindt. Dat is zeer verontrustend.’ Die woorden klonken rustig, zonder dramatisering, maar met het gewicht van een man die te veel heeft gezien.
Hij vertelt hoe het begon. Terwijl hij bij het Defense Intelligence Agency werkte en verantwoordelijk was voor opkomende dreigingen, ontving Stratton een video. Daarop vliegt een zwarte driehoek zonder vleugels, zonder staart, zonder zichtbare motor boven een lanceersilo voor kernraketten in een van de best bewaakte luchtruimen. Technologie die, naar zijn woorden, ‘de fundamentele wetten van de natuurkunde leek te trotseren’. Voor een lucht- en ruimtevaartingenieur met toegang tot de meest geheime programma’s werd dit een keerpunt. Hij begreep: het ging om mogelijkheden die alles wat bekend was overtroffen.
Daarna volgen nog directere verklaringen. De Amerikaanse regering en defensiecoöperaties beschikken over toestellen van niet-menselijke oorsprong. Er bestaat een actief programma voor het buitmaken en reverse-engineeren van deze technologie. Dit is in wezen een geheime wapenwedloop uit de Koude Oorlog, waaraan ook andere mogendheden deelnemen. China en Rusland werken volgens zijn inschatting eveneens actief aan dergelijke objecten. Stratton benadrukt: hij heeft persoonlijk zowel niet-menselijke toestellen als wezens gezien.
In het boek ‘Out of the Shadows’, dat juist nu verschijnt, beschrijft hij ook concrete operaties. Eens werd een atoomonderzeeër voor de oostkust van de Verenigde Staten als lokaas gebruikt. Samen met een vliegtuig van het type P-3, uitgerust met speciale apparatuur, wachtten ze. En hun wachten werd beloond. Al tijdens de eerste missie verscheen een object waarvan gegevens konden worden verzameld. Er waren ook andere episodes. Boven een oefenterrein ‘fas eerde’ het object — het verscheen en verdween bijna onmiddellijk. Twee admiraals en een commandant zagen dit met eigen ogen boven een van de objecten van de basis. Toen zij naar het Pentagon kwamen om officieel verslag te doen, overtuigde een hogere officier, die volgens Stratton verbonden was met de ‘erfenis’ — datzelfde verborgen controlesysteem over het onderwerp — hen ervan geen rapport op te stellen. De reputatie zou er immers onder kunnen lijden. Zij stemden toe. De informatie bereikte de officiële kanalen nooit.
Stratton noemt dit de ‘verborgen hand’ — een mechanisme dat decennialang het monopolie op kennis in stand hield. Zij die het onderwerp bijna 80 jaar beheersten, vinden dat de waarheid te zwaar is voor de samenleving. Hij is het daar niet mee eens. De basisfeiten, zegt hij, kunnen mensen verdragen. De wereld verdient het de waarheid te kennen over de aanwezigheid van niet-menselijke intelligentie.
Tegelijkertijd is hij voorzichtig op één belangrijk punt. Zelfs na zestien jaar werken in officiële structuren en meer dan twintig jaar studie van het onderwerp waagt hij het niet te beweren wat de bedoelingen van deze krachten zijn. Dat blijft onbekend. En juist die onbekendheid maakt de situatie volgens hem bijzonder ernstig. Zeker tegen de achtergrond van de aanhoudende gevallen van activiteit rond kernobjecten — zowel in de Verenigde Staten als in Rusland.
Stratton heeft het Congres meermaals gebriefd, te beginnen met senator Harry Reid in 2007. Hij blijft samenwerken met de regering na het decreet over de ontsluiting van de archieven. En toch is hij van mening dat de president nog steeds wordt afgeschermd van het volledige beeld. Wie eens naar de microfoon stapt en de wereld zegt dat we niet alleen zijn, zal een historische stap zetten. Voorlopig wordt de waarheid, naar zijn woorden, nog steeds geblokkeerd.
Het interview met Stratton is geen sensatie om de sensatie. Het is de getuigenis van een man die lange tijd binnen het systeem verkeerde en nu besloot naar buiten te brengen wat het systeem liever in de schaduw liet. Het boek dat hij schreef, is een poging de verspreide feiten tot één samenhangend beeld te smeden: gevallen boven militaire bases, beschrijvingen van geborgen toestellen, details van reverse-engineeringprogramma’s. Dit alles verschijnt op het moment dat het Pentagon de archieven stapsgewijs begint te openen. En terwijl sommige instanties blijven volhouden dat er geen bewijs voor het buitenaardse is, zegt de man die 16 jaar de officiële jacht leidde, het tegenovergestelde. Een van hen vergist zich. En de prijs van een fout kan volgens Stratton hoog uitvallen.
