De ster Gliese 710, een oranje dwerg in het sterrenbeeld Slang, koerst af op ons zonnestelsel met een snelheid die nu met ongekende precisie is gemeten. Over 1,34 miljoen jaar zal hij de Oortwolk binnendringen — het meest afgelegen gebied van ons systeem — en de zon passeren op een minimale afstand van 2,4 lichtmaanden, oftewel zo'n 13.000 astronomische eenheden.
Het onderzoek werd uitgevoerd door een team van het Spaanse Instituut voor Ruimtewetenschappen (ICE-CSIC) onder leiding van Eloi Fernández. De wetenschappers maakten gebruik van gegevens van de Gaia DR3-missie van het Europees Ruimteagentschap en observaties vanaf de grond met het CARMENES-instrument. De resultaten zijn in 2026 gepubliceerd in het tijdschrift Astronomy & Astrophysics. Volgens de berekeningen zal Gliese 710, die zich momenteel op 62 lichtjaar van de zon bevindt, iets trager naderen dan voorheen werd aangenomen.
Uit de analyse blijkt dat er gedurende de 4,56 miljard jaar oude geschiedenis van ons zonnestelsel ongeveer 12.000 sterren binnen een straal van 1,6 lichtjaar zijn gepasseerd. Gemiddeld naderen sterren het systeem eens per 95.000 jaar tot op een afstand van 3,3 lichtjaar. Het geval van Gliese 710 is echter uitzonderlijk: zulke extreem nabije ontmoetingen vinden slechts eens in de 50 miljoen jaar plaats.
Deze passages zijn niet louter zeldzame gebeurtenissen. Hun gezamenlijke invloed tast geleidelijk de Oortwolk aan, waarbij kometen zowel naar de binnenkant van het systeem als de interstellaire ruimte in worden geduwd. De onderzoekers merken op dat juist dergelijke interacties de verschijning van interstellaire objecten zoals 'Oumuamua en de komeet Borisov verklaren.
Mocht Gliese 710 planeten hebben, dan worden dit in de toekomst de meest nabije buren van de aarde — op een afstand van slechts 300 keer die van Pluto. Het team benadrukt dat het zonnestelsel niet geïsoleerd is, maar op geologische tijdschalen voortdurend onderhevig is aan de invloed van naburige sterren.
Dankzij de gegevens van Gaia en CARMENES kon een statistisch model worden opgesteld dat eerdere systematische fouten in de schattingen van sterbewegingen elimineert.
