De zomer is er, de zon schijnt en de koeling van een rivier of meer lonkt... Wanneer u met uw puppy voor het eerst aan de waterkant staat, is de verleiding groot om gewoon het diepe in te gaan en de hond op zijn "instinct" te laten varen. Maar we helpen u graag direct uit de droom: honden worden niet geboren met het vermogen om te zwemmen, ze worden geboren met het vermogen om te trappelen!
Om echt te kunnen blijven drijven zonder paniek en met de juiste ademhaling, is oefening nodig. Het is uw taak als eigenaar om een betrouwbare instructeur en de rots in de branding te zijn voor uw kleine viervoeter.
De anatomie is bepalend: wie is er voor het water gemaakt?
Voordat u begint met de lessen, is het essentieel om de fysieke bouw van uw huisdier objectief te beoordelen.
* Natuurtalenten: Retrievers, Newfoundlanders, spaniëls, de Portugese waterhond en poedels horen in dit rijtje thuis. Deze rassen beschikken over zwemvliezen, een waterafstotende vacht en een krachtige spiermassa. Ze zijn dol op water en pikken alles razendsnel op.
* De «risicogroep»: Teckels, Corgi's en Basset hounds vallen hieronder. Hun lange rug en korte pootjes maken het zwemmen zwaar; ze raken snel vermoeid en een reddingsvest is voor hen van levensbelang.
* Honden voor wie zwemmen lastig of riskant is: Denk aan kortsnuitige rassen (zoals bulldogs, moppen en pekinezen) of honden met een zware borstkas (zoals Staffordshires en Pitbulls). Door hun korte snuit is het moeilijk om de neus boven water te houden, terwijl de zware voorkant snel zinkt. Voor hen is waterpret beperkt tot ondiep water en altijd met een reddingsvest aan.
Stappenplan: van de oever tot de eerste zwemslagen
De belangrijkste regel luidt: gebruik nooit dwang en voorkom stress. Als u een pup in het water gooit "zodat hij het zelf wel uitzoekt", riskeert u een levenslange watervrees (kynofobie).
Stap 1. Kennismaking met de oever
Ga naar een plek waar het water ondiep is. Laat de pup rustig snuffelen aan het zand en het gras, en laat hem het water met een pootje verkennen. Trek hem absoluut niet aan de riem naar het diepere gedeelte. Beloon hem met een kalme stem en geef wat lekkers direct aan de waterkant. Het water moet een bron van vreugde worden.
Stap 2. Ga samen het water in
Puppy's zijn vaak bang voor water omdat ze de bodem niet goed kunnen inschatten. Loop zelf het water in, ga door de knieën en roep de kleine naar u toe. Laat hem u rustig volgen. Zodra het water tot zijn borst komt, zal hij merken dat zijn pootjes de grond verliezen. Ondersteun hem op dat moment voorzichtig met uw handpalm onder zijn buik.
Stap 3. De eerste slagen
Wanneer de pup begint te peddelen met zijn pootjes, moet u uw hand niet meteen weghalen. Blijf de buik ondersteunen terwijl u hem zachtjes vooruit helpt. Moedig hem liefdevol aan: "Goed zo, zwem maar!". Geef hem het vertrouwen dat u er bent en dat er niets kan gebeuren.
Stap 4. Leer de hond de uitgang!
Dit is een cruciale stap die vaak over het hoofd wordt gezien. Een puppy moet begrijpen hoe hij terug naar de kant of uit het zwembad komt. Begeleid hem naar een flauwe oever, wijs de ondiepe plekken aan en help hem met zijn poten de bodem te vinden. Gaat het om een zwembad — breng hem dan naar de trap en help hem fysiek om zijn poten op de eerste treden te zetten.
Gouden veiligheidsregels
1. Een reddingsvest is verplicht. Zelfs voor een labrador in de beginfase. Het biedt niet alleen drijfvermogen, maar heeft vaak ook een handvat op de rug waarmee u de hond direct uit het water kunt tillen.
2. Houd de tijd scherp in de gaten. Een pup voelt in het water zijn eigen vermoeidheid niet. Houd de eerste zwemsessies beperkt tot maximaal 5 à 10 minuten. Als de hond dieper in het water gaat liggen (met de achterkant omlaag) of zwaar ademt — roep hem dan onmiddellijk naar de kant.
3. Let op de watertemperatuur. Laat een puppy niet in te koud water zwemmen. Onderkoeling treedt snel op en kramp in het water is levensgevaarlijk.
4. Pas op voor stroming en waterplanten. Kies voor rustig, schoon water zonder sterke stroming, abrupte dieptes of dichte waterplanten waarin de hond verstrikt kan raken.
5. Drinkwater is belangrijk. Rivier- en meerwater zit vol met bacteriën en parasieten. Let erop dat de pup tijdens het spelen geen water binnenkrijgt. Neem altijd een drinkfles met vers drinkwater mee.
Nazorg na het zwemmen
Het avontuur stopt niet zodra de hond uit het water is. Om gezondheidsproblemen te voorkomen, zijn de volgende drie stappen essentieel:
* Spoel na met kraanwater. Rivier- of zeewater droogt de huid uit en kan irritaties veroorzaken. Was alle resten van het natuurwater grondig weg.
* Maak de oren droog. Hangoren (zoals bij spaniëls) houden vocht vast. Dep de binnenkant van de oorschelpen voorzichtig droog met een watje of doekje om oorontsteking te voorkomen.
* Laat de vacht goed drogen. Als het buiten wat frisser is, moet u voorkomen dat de pup nat in de wind loopt. Droog hem af met een handdoek of gebruik een föhn (op de laagste stand als de hond niet bang is voor het geluid).
Leren zwemmen is meer dan alleen een sportieve vaardigheid; het is een kwestie van veiligheid. Het zelfvertrouwen in het water en vooral weten hoe je eruit komt, kan in een noodsituatie het leven van uw hond redden.
Heb geduld, beloon elk succes en voor u het weet, kijkt u vol trots naar een zelfverzekerde "zeebonk" die met plezier zijn natte speeltje uit het water komt brengen!
