1 Haziran 2026’da yapılan seçimlerde Etiyopya Başbakanı Abiy Ahmed, ülkedeki ciddi güvenlik sorunlarına rağmen iktidarını pekiştiren ezici bir zafer elde etti. Ahmed’in liderliğindeki Refah Partisi, parlamentoda mutlak çoğunluğu sağlayarak önümüzdeki beş yıllık dönem için yeni hükümeti kurmaya hazırlanıyor.
Ulusal Seçim Kurulu verilerine göre parti, parlamentonun alt kanadında oylamaya açılan 501 koltuğun 438’ini, yani oyların yüzde 87’sini almayı başardı. Seçmen katılımı 50 milyon kişiyi aştı. Parlamento, Ekim 2026’da yeni hükümeti kuracak ve Abiy Ahmed resmi olarak beş yıllık yeni bir dönem için başbakanlık görevine yeniden seçilecek.
Seçim süreci, çatışmaların gölgesinde ve muhalefetin susturulduğu iddiaları altında gerçekleşti. Muhalefet partileri büyük engellerle karşılaştı; liderlerinin tutuklanması veya sürgünde olması nedeniyle pek çok rakip aday seçim sürecine dahil olamadı. Seçim günü, Amhara ve Oromia bölgelerindeki silahlı çatışmaların yol açtığı güvenlik sorunları sebebiyle 143 seçim merkezi kapılarını açamadı. 2020—2022 yılları arasındaki iç savaşın yaralarını sarmaya çalışan Tigray bölgesinin tamamı ise seçimlerin dışında tutuldu.
Yerel silahlı gruplar seçim sonuçlarını reddetti veya görmezden geldi. 2023’ten bu yana geniş bölgeleri kontrol altında tutan Amhara’daki Fano milisleri ile yasaklı Oromo Kurtuluş Ordusu, bölgeleri için daha fazla özerklik talebiyle silahlı eylemlerini sürdürüyor. Tigray’da ise Tigray Halk Kurtuluş Cephesi’nin 2022 barış anlaşmasını ihlal ederek bölge yönetimini yeniden tesis etme girişimi, tansiyonu bir kez daha yükseltti.
Uluslararası alanda tanınan Abiy Ahmed, Nisan 2018’de otokratik rejime karşı düzenlenen kitlesel protestoların ardından iktidara gelmişti. Başlangıçta takdir toplayan Ahmed, Etiyopya ile Eritre arasındaki yirmi yıllık sınır çatışmasını bir barış anlaşmasıyla sonlandırma çabaları nedeniyle 2019’da Nobel Barış Ödülü’ne layık görüldü. Ancak kısa süre sonra uyguladığı merkezileşme politikaları ve Etiyopya siyasetinde tarihsel olarak baskın olan Tigray Halk Kurtuluş Örgütü’nün etkisinin zayıflatılması, Tigray’da iç savaşa dönüşen ciddi bir siyasi krizi tetikledi.
Yeniden seçilmesine rağmen ülkede yeni ve büyük çatışmaların patlak verme riski ciddiyetini koruyor. Amhara ve Oromia’daki silahlı çatışmalar dinmezken, Tigray’da gerilimin tırmanma ihtimali devam ediyor. İktidar partisinin en büyük başarısı olarak sunduğu ve 2026 için resmi olarak yüzde 10’un üzerinde öngörülen ekonomik büyüme, bölgesel güvenlik sorunlarını ve etnik grupların federal sistemdeki siyasi dışlanmışlığını henüz çözebilmiş değil.
Etiyopya, Afrika Boynuzu’nda yer alan ve kıtanın en kalabalık ikinci ülkesi olan bir devlettir. Ülke; güneyde Kenya, kuzeyde Eritre, kuzeydoğuda Cibuti, doğuda Somali, batıda Güney Sudan ve kuzeybatıda Sudan ile komşudur. Denize kıyısı olmayan tek büyük Afrika gücü olarak Etiyopya, ticaretinin yüzde 90’ından fazlasının geçtiği Cibuti başta olmak üzere komşu devletlerin limanlarına bağımlıdır. 2018’de Eritre ile sağlanan barışın ardından Abiy Ahmed, Eritre limanlarına yeniden erişim sözü vermişti; fakat bu konu mevcut gerginlikler nedeniyle hala çözülmeyi beklemektedir.
