Görünüşe göre mühendisler nihayet insanlığı modern teknolojinin en büyük sorunlarından birinden, akülerin sonsuz şarj edilmesinden kurtarmanın bir yolunu buldu!
Hollanda'daki Delft Teknik Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, canlı mikroalgler kullanan sıra dışı bir deneysel robotik tutucu geliştirdi: canlı mikroalgler.
Evet, evet, yanlış duymadınız. Alışılmış motorlar ve mekanik tahrikler yerine — minicik canlı organizmalar!
Şimdi bir düşünün, robot yardımcınız alışılmış «Batarya bitti» yerine bir gün şöyle diyor:
«Kusura bakmayın, bugün hava kapalı. Çalışacak havamda değilim!» 😂
Robotun kendisi oldukça küçük — esnek çalışma kısmı yaklaşık iki santimetre uzunluğunda.
Ama burada önemli olan boyutlar değil, çalışma prensibi.
Bilim insanları, canlı mikroalglerin malzemenin aydınlatmayla ilgili çevresel koşullardaki değişimlere tepki vermesine yardımcı olduğu ince, esnek bir yapı oluşturdular.
Bu koşullar değiştiğinde şerit bükülüyor ve küçük nesneleri tutabiliyor.
Bitki ile mekanik kol arasında bir şey ortaya çıkıyor.
Yalnız bitki genellikle pencere kenarında sakince durur, bu minik ise çoktan çalışmaya çalışıyor!
Görünüşe göre evrim robotik bölümüne ulaşmış ve demiş ki: «Bir de ben deneyeyim!» 😁
🌿 Robotlar neden yosunlara ihtiyaç duydu?
Bugün robotların çoğu elektrik motorları, aküler, pompalar veya karmaşık kontrol sistemleri kullanıyor.
Ancak mühendisler sözde yumuşak robotiği — esnek malzemeler sayesinde hareket edebilen ve şekil değiştirebilen cihazları — giderek daha aktif biçimde araştırıyor.
Özellikle hantal mekanizmalar olmadan dış ortama tepki veren yapılar ilgi çekici.
Canlı hücreler malzemelere sıra dışı özellikler kazandırabiliyor. Bu tür sistemler potansiyel olarak minyatür tutucular, sensörler ve büyük mekanik güç gerektirmeyen diğer cihazlar için işe yarayabilir.
Elbette, daireyi kendi başına temizleyen, kahvaltı hazırlayan ve köpeği gezdiren bir robota daha çok çok var.
Ama fikrin kendisi şaşırtıcı görünüyor!
Geleceğin ofisini hayal edin.
Çalışanlar bilgisayarların başında çalışıyor, köşede yosunlu bir robot duruyor.
Birden pencerenin dışında bir bulut beliriyor.
Robot hareket etmeyi bırakıyor.
Patron öfkeyle soruyor:
— İş neden durdu?
— Güneşimiz gitti.
— O zaman lambayı açın!
— Lamba bugün izinde! 😂
☀️ Geleceğin robotları güneşli tatil yerlerinde izin talep edecek mi?
Şimdilik bu yalnızca bir laboratuvar deneyi ve güneş enerjisiyle çalışan tam anlamıyla otonom bir robottan söz etmek için henüz erkendir.
Ama araştırma yönü gerçekten merak uyandırıcı.
Belki zamanla canlı malzemeler, her hareket için geleneksel motorlara ihtiyaç duymayan daha kompakt cihazların yaratılmasına yardımcı olacak.
Üstelik bu tür geliştirmeler, canlı doğa ile teknik arasındaki sınıra yeni bir gözle bakmamızı sağlıyor.
Oysa eskiden robot bize kabloları, motorları ve pilleri olan metal bir varlık olarak görünürdü.
Şimdi ise bazı mekanik işlevlerin canlı organizmalara emanet edilebileceği ortaya çıkıyor.
Ve görünüşe göre yakında mühendislik kılavuzu şu sözlerle başlayacak: «Robotunuzu sulamayı ve ona iyi bir aydınlatma sağlamayı unutmayın!» 😄
Gerçi bu tür bir teknolojinin sıradan makinelere göre potansiyel bir avantajı var.
Eğer robot gerçekten canlı sistemleri verimli biçimde kullanmayı öğrenirse, belki daha az karmaşık mekanik bileşene ihtiyaç duyacak.
Ama yeni bir kaygı da var: canlı hücreler uygun koşullara ihtiyaç duyar.
Yani sıradan bir robot teknik bakım gerektirir.
Bu ise ayrıca şefkatli bir bahçıvan da gerektirebilir!
Önemli olan, karıştırıp onu saksı bitkileriyle birlikte kışlamaya göndermemek.
Yine de Hollandalı bilim insanlarının deneyi, teknolojilerin gelişim yollarının ne kadar beklenmedik olabildiğini çok güzel gösteriyor.
Belki robotiğin geleceği yalnızca metalik ve elektronik değil, aynı zamanda yeşil, esnek ve hatta biraz canlı olacak.
Ve şimdilik insanlık bizim yerimize çalışacak robotları beklerken, bilim insanları onun da güzel bir güneşli güne ihtiyacı olan ilk adayını yarattı! 🌱😂
