Japonya'nın Takahata kentindeki virajlı parkurda sağanak yağmur altında 25 yaşındaki Avustralyalı Rebecca Henderson, maraton mesafesindeki yarış yürüyüşünü 3 saat 14 dakika 52 saniyede tamamladı — önceki dünya rekorundan 19 saniye daha hızlı. Bu, tutanaklardaki basit bir rakam değil, bir işaret: 2026 yılından itibaren yürürlüğe giren yeni resmi mesafe, daha önce Avrupalıların egemen olduğu bu branşta güç dengelerini değiştiriyor.
İki kez Olimpiyat sporcusu olan ve İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nda bronz madalya kazanan Henderson, maratondaki ilk yarışında hemen, sadece iki ay önce Birmingham'daki Avrupa Şampiyonası'nda İtalyan Sofia Fiorini'nin rekorunu kırdı. Avustralyalı sporcu neredeyse tüm mesafeyi tek başına yürüdü, karma sahada erkekleri geçti ve bitişe 14 dakika farkla ulaştı. Sonucu, Nathan Deakes'in 2006 yılında 50 km'de rekor kırmasından bu yana 20 yıl içinde engelli olmayan bir Avustralyalı atletin resmi bir şampiyona etkinliğindeki ilk derecesi oldu.
Uzun mesafe belli ki Henderson'a çok iyi geldi: geçen yıl Tokyo'daki dünya şampiyonasında 35 km'de yalnızca dokuzuncuydu. Maraton ise daha kısa mesafelerde her zaman ortaya koyamadığı dayanıklılığını göstermesini sağladı. Sağanak yağmur ve her turdaki küçük yükseklik farkı altında bu özellikle etkileyici görünüyordu — tekniği temiz, temposu istikrarlı kaldı.
Henderson'ın rekoru, maraton yürüyüşünde tarihteki ilk erkekler dünya rekorunu kıran Japon Masatora Kawano'nun tarihi başarısıyla aynı güne denk geldi — 2:55:14. İki ülke, yeni mesafede iki ilk yarış, tek günde iki rekor: bu bir tesadüf değil, kuralların ve mesafelerin henüz yeniden yazıldığı bu branşta yeni bir bölümün başlangıcı.
Avustralya için Henderson'ın başarısı yalnızca kişisel bir zafer değil, uzun bir aradan sonra elitler arasına dönüş. Onun yağmur altındaki solo yürüyüşü, sporda bazen koca bir ülkenin tarihini yeniden yazmak için doğru anda atılan tek bir doğru adımın yeterli olabileceğini hatırlatıyor.
