Ben Affleck, Los Angeles'ta yeni filmi «Animals»ın prömiyerinde 2 Ekim'de gazeteciler için beklenmedik bir şekilde özel hayatı hakkında konuştu. Olası aşk ilişkileriyle ilgili sorulara yanıt olarak 54 yaşındaki aktör net bir şekilde şöyle dedi: «Bu hayatımda öyle büyük bir öncelik değil.»
Jennifer Lopez ile boşanma, düğünden iki yıl sonra 2025 yılının başında kesin olarak tamamlandı. O zamandan beri Affleck'in yeni ilişkileri hakkındaki söylentiler düzenli olarak alevlendi — buluşma imalarından onu Shakira ile tanıştırma girişimlerine dair yüksek sesli hikâyelere kadar. Kırmızı halıda sadece kimseyi aramadığını doğrulamakla kalmadı, aynı zamanda «The View» sunucusu Ana Navarro'nun «çöpçatanlık» söylentilerini de açıkça yalanladı.
Affleck pozisyonunu basit ve dolambaçsız bir şekilde açıkladı: iş ve Jennifer Garner'dan olan üç çocuk tüm zamanını alıyor. «Çok çalışıyorum ve çocukları görüyorum, geri kalanına neredeyse yer kalmıyor. Randevu peşinde koşmuyorum» dedi Entertainment Tonight'a. Aynı zamanda mevcut durumdan memnun olduğunu vurguladı: «İyi bir yerdeyim, mutluyum ve benim için neyin önemli olduğunu biliyorum.»
Bu yorum tam da adının etrafında yeniden olası aşk ilişkileri hikâyeleri dönmeye başladığı sırada geldi. Kamuya açık bu açıklama, Affleck'in anlatı üzerindeki kontrolü geri almasını sağlıyor: susup spekülasyonlara alan bırakmak yerine sınırları kendisi çizdi. Yıldızların özel hayatının sıklıkla bir meta haline geldiği bir sektörde böyle bir hamle, dikkat yarışına katılmamak yönünde bilinçli bir tercih gibi görünüyor.
Aktörün kendisi için şu anda en önemli şey, iki büyük boşanmanın ardından istikrar. Yakın ilişkisini sürdürdüğü çocuklar ve Kerry Washington'la birlikte «Animals» gibi yeni projeler ona bir dayanak hissi veriyor. Geleceğe kapıyı kapatmadığını açıkça söylüyor, ama onu zorlamaya da niyeti yok: «Hayatın ne gibi maceralar getireceğini kim bilir. Açığım, ama bir şeyin peşinden koşmaya çalışmıyorum.»
Sonuçta Affleck, bir Hollywood yıldızı için ender görülen bir sakinlik sergiledi. Yeni ilişkilerin olasılığını inkâr etmiyor, ama bunları hikâyesinin merkezine koymayı reddediyor. Bu sadece özel hayatına dair bir güncelleme değil — neyin önemli, neyin önemsiz olduğuna kendisinin karar verdiğinin bir işareti.
