Kült bir durum komedisinin yan ürünü (spin-off) ufukta belirdiğinde, izleyiciler genellikle türev içeriklerden ve sürekli tekrarlanan yüzeysel göndermelerden kaçınmak için içgüdüsel bir savunma mekanizması geliştirirler. Ancak Stuart Bloom Couldn't Save the Universe, tüm önyargılarımızı yerle bir ederek televizyon dünyasının alışılagelmiş kalıplarını paramparça ediyor. Bu yapım sadece bir komedi değil; sizi varoluşsal bir neşeyle güldürürken aynı zamanda gözyaşlarına boğan ve kalp atışlarınızı hızlandıran duygusal bir hız treni.
Hikayenin merkezinde, hepimizin yakından tanıdığı o meşhur çizgi roman dükkanı sahibi Stuart Bloom yer alıyor. Ezeli bir kaybeden ve adeta görünmez bir adam olan Stuart, kendini bir anda hayal bile edilemeyecek kozmik bir fırtınanın tam ortasında buluyor. Dizi, iki farklı gerçeklik arasındaki o baş döndürücü dansı ustalıkla işliyor. Bir tarafta, Stuart'ın hala günlük geçim derdiyle boğuştuğu, kendi içsel iblisleriyle savaştığı ayakları yere basan gerçek dünya var. Diğer yanda ise evrenin kaderinin Stuart'ın o absürt, dürtüsel ve anlamsız görünen kararlarına bağlı olduğu, ürkütücü derecede güzel bir gerçeklik uzanıyor. Felaketin kozmik boyutu ile ana karakterin sakarlığı arasındaki bu keskin zıtlık, izleyicide hem kahkaha hem de derin bir dram duygusu uyandıran inanılmaz bir gerilim yaratıyor.
Bu alaycı ironi ve fantastik kurgunun altında, insan doğasına dair çok daha derin bir bakış açısı yatıyor. Dizi, dünyayı kurtarmanın pelerinli kahramanlara değil, tüm evren ona karşıyken bile pes etmeyi bilmeyen, kaybolmuş sıradan bir insana bağlı olabileceği fikrini sorguluyor. Absürtlük prizması aracılığıyla yaratıcılar, insan kırılganlığını, küçük umutlarımızı ve içimizde saklı duran o muazzam direnci gözler önüne seriyor. Stuart, bir kaybeden değil, zamanımızın sessiz ve takdir edilmeyen kahramanı olarak karşımıza çıkıyor.
Dürüst olmak gerekirse, türünü tanımlamak oldukça güç; çünkü bu dizi hiçbir kalıba sığmıyor. Keskin bir hiciv, dokunaklı bir dram, bilim kurgu gerilimi ve nostaljik bir durum komedisinin hayat dolu, özgün bir alaşımı gibi. Bazı anlarda absürtleşse de, kendi türü içerisinde oldukça başarılı bir iş ortaya koyuyor.
Birçok izleyici, pilot bölümü kaotik ve kopuk bir skeçler bütünü gibi algılayıp vazgeçebilir; ancak ikinci bölüm her şeyi yerli yerine oturtuyor. Parça parça görünen şakalar bir anda zekice bir mozaiğe dönüşüyor ve her karenin bir çılgın dahi titizliğiyle hesaplandığını fark ediyorsunuz. Dizi, tam da bu noktada gerçek yüzünü göstererek izleyiciyi yerçekimi etkisiyle kendine hapsediyor.
Stuart Bloom Couldn't Save the Universe, televizyon dünyasının durgun formülleri arasında buz gibi taze bir nefes niteliğinde. Akıntıya karşı kürek çekmekten korkmayan, cesur ve son derece insani bir proje. Türü tam olarak tanımlanamasa da, kendi kulvarında oldukça başarılı bir yapım olduğu kesin.
Özgünlüğü, cesareti ve insanlığa sunduğu beklenmedik bakış açısı nedeniyle Gaya'nın puanı: 10 üzerinden 9. Bu diziyi izleyin, her saniyesini sindirin ve modern televizyonun ne kadar derin ve gerçek olabileceğine dair algınızın tamamen değişmesine izin verin.
