2025 yılının açık bir haziran akşamı, Anchorage'da kamera ile yapılan sıradan bir yürüyüş, hâlâ insanı düşündüren bir ana dönüştü. Sarah Jane Osborne, eşi Pete ile Altıncı Cadde'de ilerlerken gökyüzünde bir gökkuşağı belirdi. Arabaların ve trafik ışıklarının engellemediği bir görüntü alabilmek için şehir merkezindeki boş bir otoparkta durdular. Sarah açık pencereden çekim yapıyordu ki birden telefonun ekranında karanlık bir şey belirdi.
Giant UFO with dangling tentacles hovers near US military base before vanishing: 'Only God and the government know what it is' trib.al/8pEMtBH
Önce onu bir böcek sandı. «Hatta üzüldüm, sivrisinek sandım,» diye hatırlıyordu sonradan. Ama başını kaldırdığında, uzaktaki ağaç sırasının üzerinde bambaşka bir ölçekte bir cisim görünür oldu. Dev bir denizanasını andıran siyah-gümüşi bir biçim havada asılı duruyordu. Ondan aşağıya doğru, sanki kendi başlarına hareket edercesine eşzamanlı olmayan uzun uzantılar sarkıyordu. Cisim yavaşça bir o yana bir bu yana dönüyor, «dokunaçlar» ise kendi hayatlarını yaşamaya devam ediyordu.
Saat yaklaşık 22:13. Gökyüzü, Alaska yazlarında olduğu gibi hâlâ aydınlıktı. Sarah hızla bir dizi fotoğraf çekti ve kaydı başlattı. Cisim havada yaklaşık üç dakika kaldı. Yanından, dağların fonunda küçük bir uçak geçti — ve ona göre «denizanası» belirgin biçimde daha büyük görünüyordu. Sonra, tıpkı ortaya çıktığı gibi aniden kayboldu. «Neredeyse ortaya çıktığı kadar hızlı kayboldu,» dedi Sarah.
Çift hemen basit bir açıklama bulmaya çalıştı. Genellikle uçurtma uçurulan en yakın parka gittiler. Kimse yoktu. Ne bir uçurtma, ne de onu toplayan bir kişi. Ardından Arctic Valley yönüne gittiler ve yaklaşık yarım saat daha çevreyi gözlediler. Hiçbir şey. Onlara göre cisim, Elmendorf-Richardson Ortak Üssü yönünde, ormanlık bir alanın üzerinde bir yerdeydi — F-22 Raptor avcı uçaklarının konuşlandırıldığı ve hava savunması ile gözetleme çalışmalarının yürütüldüğü büyük bir askeri tesis. Pete mesafeyi yaklaşık üç mil olarak tahmin etti, gerçi elbette kesin ölçümler yoktu.
Sarah yerel uçurtmaları iyi bilir — parlak, renkli, kuyrukları rüzgârla tek yöne savrulan. Bu cisim farklı görünüyordu: koyu, gümüşi, uzantıları bağımsız hareket eden. Hafif bir esinti vardı ama büyük bir uçurtmanın davranışını açıklamaya yetmiyordu. Üstelik yakındaki küçük parkta bu boyutta bir şey uçurmak zor olurdu. «Bu bir uçurtma olsaydı, neden sadece üç dakika uçurulsun?» diye soruyordu kendine.
Askeriyeden ya da başka gözlemcilerden henüz resmî bir doğrulama yok. Üsle bağlantı yalnızca tanıkların varsayımı — cisim o yönde ormanın üzerinde olabilirdi, ancak üssün tam üzerinde bulunduğuna dair kanıt yok. Sarah bunun bir tür dron olabileceğini de düşündü, ancak boyutu ve hareket biçimi onu hâlâ tedirgin ediyordu. Başka görgü tanığı bulunamadı. «Pete yanımda olmasaydı, herhalde kendime bile inanmazdım,» diye itiraf etti.
Hikâye geniş kamuoyu tarafından ancak 2026 yılının kasım ayında, Sarah videoyu paylaşıp olanları anlattığında duyuldu. Görüntüler hızla yayıldı. Kimi cisimde sıra dışı bir uçurtma ya da deneysel bir araç görüyor, kimi ise henüz alışılmış çerçeveye oturmayan bir şey. Olgular, tanıkların anlattığı gibi kalıyor: cisim ortaya çıktı, hareket eden «dokunaçlarıyla» havada asılı kaldı, yaklaşık üç dakika görünür kaldı ve kayboldu. Ardında hiçbir iz bulunamadı.
Alaska semalarında epey tuhaf şeyler yaşandı. Bu olay, alışılmış açıklamaların her zaman tüm soruları kapatmadığı uzun gözlem dizisine bir ayrıntı daha ekliyor. O haziran akşamı ormanın üzerinde tam olarak neyin süzüldüğü — şimdilik açık bir soru olarak kalıyor. Ve tam da bu kapanmamış soru hissi, hayal gücünü kışkırtmaya devam ediyor.
