Florida'da, kulağa çok tuhaf bir iş sözleşmesinin başlangıcı gibi gelen bir olay yaşanıyor.
Bir balıkçı, birkaç yunusun geceleri düzenli olarak yanına geldiğini ve fiilen balıkçılığa katıldığını fark etmeye başladı.
Yani adam denize tek başına çıkıyor.
Ama orada onu bir ekip bekliyor:
— İyi akşamlar. Biz deniz departmanındanız. Balık nerede?
Ve en ilginç olanı da bu tesadüfi bir olay değil. Yunuslar tekrar tekrar geri geliyor, aynı adamın yanında çalışıyor ve görünüşe göre tam olarak ne yaptığını anlıyorlar.
Araştırmacılar için bu durum özellikle merak uyandırıcı, çünkü ABD'de insanlarla yunuslar arasındaki bu tür istikrarlı bir iş birliği neredeyse hiç belgelenmemişti.
Neredeyse tam teşekküllü bir ekip ortaya çıkıyor:
balıkçı takımlardan sorumlu,
yunuslar keşiften,
okyanus ise ham maddeden.
Geriye sadece onlara kurumsal tişörtler yaptırmak kaldı.
Bu hikayedeki en komik şey ise muhtemelen yunusların hiç davet bekliyor gibi görünmemesi.
Düşünün:
adam akşamleyin şöyle düşünüyor:
— Bugün tek başıma sakin sakin balık tutacağım.
Denize açılıyor.
Ve orada:
— Nihayet. Seni on dakikadır bekliyoruz.
Ve tam o anda anlaşılıyor ki: bu artık yunusları olan bir balıkçı değil.
Bu, küçük bir aile işletmesi. 😄
Eğer böyle devam ederse, yakında yunuslardan biri lojistikten sorumlu olacak, ikincisi balık sürülerini bulacak, üçüncüsü ise şöyle diyecek:
— Kusura bakmayın, ben bugün uzaktan çalışıyorum.
