Yalan bir titreşim çukuru olarak: Kendi Yaratıcılığından vazgeçiş

❓SORU:
Yalan ince planda nasıl yansır? Hangi titreşimleri oluşturur? Bir Yaratıcı olarak insanı gerçekte neyle doldurur?
❗️YANIT:
Yalan çoğu zaman korkunun tezahürlerinden biridir. Korkacak bir şeyiniz yoksa, yalan söylemenin de bir anlamı yoktur. Eğer bu yalan öne çıkma arzusundan doğuyorsa, o zaman sizi «değersiz» kabul ediyor demektir.
Bunlar yalanı kullanan kişinin titreşimleridir — korkuyorum ve değersizim. Tezahür dereceleri farklıdır, ama özü her zaman şudur: yalan söyleyen kişi kendini kandırır ve giderek büyüyen bir titreşim çukuru yaratır. Çünkü her durumda kişisel eksikliğini dışsal bir tezahürle telafi etmeye çalışır.
İnsanlar para için ya da para uğruna yalan söylediklerinde, kendilerini çarpıtmadan para elde edemeyeceklerini kabul ederler. Bu, başkalarına bağımlılık yaratan kendine özgü bir bolluk blokajıdır. Ve sonrasında — insan kaç milyar yaratırsa yaratsın, sürekli olarak kişisel eksiklik duygusunu güçlendirir.
Her durumda böyle bir insandan edinilen genel izlenim — mutluluğa duyulan özlemdir. Böyle bir insan yalan söylemeyi bırakırsa, kendisi için alışılmadık bir tazelik akışı hisseder. Yavaş yavaş her zaman olmak istediği kişiye dönüşür.