Düşük titreşimli haller neden kolay gelir, yüksek titreşimli olanlar ise neden çaba gerektirir

❓SORU:
İnsan neden daha yüksek bilinç hallerine geçmek için farkındalık, bilgi, pratik ve içsel çaba gerektirirken; korku, acı, saldırganlık, kaygı ve diğer sözde «düşük» haller doğal ve çoğu zaman otomatik olarak ortaya çıkar...?

❗️CEVAP lee:
Bu, «detayları netleştirmek» değil, kelimenin tam anlamıyla temel bir anlayıştır. Yani, temelin kendisini anladığınızda, pek çok şey yerine oturur.

«Daha yüksek bir hal», dünyayı çarpıtma olmadan algılayan «normal» bilinçtir. Çarpıtma ile kastedilen «kırpılmış frekans» yani dar bir aralıktır.

Örnek. Işık, spektrumun tüm renkleri olarak «beyaz»dır. Işığı aralığın birçok parçasına ayırırsanız, bir «renk gökkuşağı» elde edersiniz. Bunların her biri, Bütün'ün bir parçası olarak «beyazdan bir kısıtlama» veya «beyazın bir parçası»dır.

İşte böyle, daha yüksek frekanslar Bütün'e yaklaştırır, düşük frekanslar ise «aralığın kesilip kısıtlanması»dır. Bizim teknik terimlerimizle bu, 4K video ile diyelim ki 240p (426 × 240) ve 360p (640 × 360) video arasındaki fark gibidir; yani düşük kalite. Düşük olmasının sebebi kötü veya iğrenç olması değil, aralık frekansının düşürülmüş olmasıdır.

İşte böyle, insanın hali «otomatik olarak düşük» değildir, aşağıdadır çünkü bu, insanların evriminin mevcut dönemidir. Bilgiyi, malumat lehine kasten sınırlamak için aralığı düşürdük. Yani fikir, Hakikat'i yeniyor.
Bu sürecin kendisi kutupluluk fikri aracılığıyla gerçekleştirilir; dar frekans aralığı «-den -e kadar» sınırlı bir spektruma sahiptir. Her frekansın aralığı, duygusal açıdan «kötü» ve «iyi» olarak çalışır.

Frekans yükseldiğinde insan kutupluluk aralığını terk eder ve bu içeride bir rahatlama, özgürleşme, hafiflik, neşe, coşku olarak hissedilir. Frekans düştüğünde ise «boğuculuk», sınırlanmışlık, yalnızlık, hüzün, hayal kırıklığı, kırgınlıklar, olup biteni anlamama (kabul etmeme) durumu ortaya çıkar...

Tuzak şudur; kısıtlamalardan çıkış olarak İyi halini, tek bir kutupsal frekansın dar aralığındaki (uç kutup) «iyi» ile karıştırmamak gerekir. Kutup, «daha iyi»den fazlası değildir, ancak aslında daha sonra sarmal aşağı doğru bir düşüşe neden olur. Kutup doyurmaz, tüketir. İşte bu kafa karışıklığı, bu konu içinde pek çok soruyu doğurur.

Ancak sorunuz çerçevesinde; farkındalık, «özgürleşme neşesi» halinin takip ettiği frekans artışına yol açar. Bu, Bütünsel (beyaz) tek bir aralığa dönüş evrimidir. Frekans arttıkça, her şeyin nasıl işlediğine dair bütünsel ve kapsamlı Bilgi de gelir. Bir ödül olarak değil, «yüksek algı kalitesi»nin otomatik bir seçeneği olarak.