Nieznany użytkownik Revolut w ciągu dwóch dni przelał na portfel Satoshiego Nakamoto bitcoiny o wartości ponad pięciu tysięcy dolarów. Cztery transakcje – trzy po 0,0181 BTC i jedna mniejsza – trafiły na adres, który nie był aktywny od 2011 roku i przechowuje około 1,096 miliona monet, wycenianych na ponad 71 miliardów dolarów.
Takie przelewy trwają od lat. Wcześniej analitycy Arkham odnotowali nawet większe kwoty: 181 tysięcy dolarów w lutym i losowe 20 tysięcy od giełdy. Za każdym razem pojawia się to samo pytanie: przypadek, hołd czy świadome „spalanie” monet, które nigdy nie wrócą do obiegu.
Z ekonomicznego punktu widzenia jest to dobrowolne zmniejszenie podaży. Bitcoin ma ścisły limit 21 milionów monet, a część z nich została już na zawsze wycofana z gry – utracone portfele, długoterminowe trzymanie i adres Satoshiego. Każdy taki przelew zwiększa deficyt, czyniąc pozostałe monety nieco droższymi dla tych, którzy jeszcze ich nie kupili.
Psychologicznie przypomina to starożytne obrzędy: ludzie składają dary niewidzialnemu stwórcy, aby dotknąć legendy. Ktoś płaci za poczucie przynależności do historii, ktoś inny przypadkowo popełnia błąd przy wypłacie z giełdy, a ktoś świadomie zmniejsza całkowitą liczbę dostępnych monet. W świecie, w którym pieniądze zazwyczaj płyną do żyjących właścicieli, te przelewy wyglądają jak wyzwanie dla zdrowego rozsądku.
Dla zwykłego człowieka lekcja jest prosta. Zanim wyślesz kryptowalutę, warto dwukrotnie sprawdzić adres – błąd tutaj kosztuje drogo i jest nieodwracalny. Jednocześnie sam fakt, że ktoś jest gotów rozstać się z pieniędzmi dla symbolu, pokazuje, jak bardzo w świecie kryptowalut ceni się nie tylko zysk, ale i mitologię.
Portfel Satoshiego pozostaje nieruchomy, a strumień drobnych przelewów trwa. Każdy nowy „prezent” tylko podkreśla: w cyfrowych pieniądzach czasami ważniejsze jest nie to, co można wydać, ale to, co na zawsze odchodzi.
