Indyjski bank centralny po raz kolejny potwierdził, że kryptowaluty najlepiej trzymać z dala od systemu finansowego. Dokumenty, do których dotarł Reuters, wskazują, że regulator obstaje przy polityce „zorientowanej na zakaz”. Banki i instytucje finansowe nie powinny angażować się w obrót aktywami cyfrowymi ani prywatnymi stablecoinami. W tym samym czasie Rosja zatwierdziła ostateczną wersję ustawy „O walucie cyfrowej i prawach cyfrowych” – obecnie aktywa cyfrowe mogą być wykorzystywane w rozliczeniach międzynarodowych pod ścisłym nadzorem Banku Centralnego.
Za tymi decyzjami kryje się coś więcej niż tylko lęk przed zmiennością kursów. Indie, posiadające 39 milionów użytkowników krypto, obawiają się ucieczki podatków i utraty kontroli nad kapitałem. Rosja natomiast postrzega kryptowaluty jako narzędzie do obchodzenia sankcji i sposób na utrzymanie dostępu do globalnego handlu. Dwa państwa, dwie odmienne logiki: jedno chce zamknąć drzwi, drugie zamknąć je na klucz i sprawować nad nimi pieczę.
W obu przypadkach mamy do czynienia z odwieczną walką o prawo do definiowania tego, co uznajemy za pieniądz. Gdy państwo zakazuje lub rygorystycznie reguluje alternatywy, broni swojego monopolu na emisję i przepływ środków. Dla przeciętnego człowieka oznacza to, że oszczędności w bitcoinie lub stablecoinach mogą nagle trafić do szarej strefy lub zostać objęte limitami – tak jak w Rosji, gdzie inwestorzy detaliczni będą mogli kupić aktywa o wartości nieprzekraczającej 300 tysięcy rubli rocznie.
Wyobraźmy sobie rzekę płynącą obok domu. Jeśli władze postanowią zablokować jedno koryto i pogłębić inne, woda i tak znajdzie sobie drogę. Jednak ci, którzy mieszkają nad brzegiem, muszą się dostosować: jedni tracą dostęp do dotychczasowych nurtów, inni zyskują nowe możliwości. Podobnie jest z kryptowalutami: zakaz w Indiach spycha uczestników rynku na platformy offshore, podczas gdy rosyjskie prawo tworzy legalny kanał dla handlu zagranicznego, lecz w bardzo sztywnych ramach.
Historia już pokazała, że gdy pieniądze stają się zbyt kontrolowane, ludzie zaczynają szukać dróg na skróty. Dziś tymi drogami są aktywa cyfrowe. Jutro będzie to coś innego. Pytanie nie brzmi, czy krypto zniknie, lecz jak wysoką cenę przyjdzie nam zapłacić za próby utrzymania przez państwa monopolu na to, czym płacimy i w czym przechowujemy oszczędności.