Chicago bewees opnieuw dat het twijfelachtige beslissingen kan omtoveren tot een stadsfeest.
Bijna tweeduizend mensen — 1 969 deelnemers — hieven tegelijkertijd hun glazen Malört, een van de beroemdste en tegelijkertijd meest omstreden dranken van de stad, en dronken ze in één teug leeg voor een Guinness-record.
Klinkt leuk.
Als je niet weet dat Malört al lang beroemd is om zijn smaak, die fans 'karakteristiek' noemen en minder diplomatieke mensen 'iets tussen medicijn, alsem, verbrand rubber en persoonlijk verraad'.
En toch besloten 1 969 mensen vrijwillig om dit tegelijkertijd te ervaren.
De bitterste minuut van Chicago
De deelnemers stelden zich op met hun glazen, wachtten op het signaal en dronken synchroon.
Daarna begon misschien wel het interessantste deel van het record: de gezichtsuitdrukkingen.
Sommigen glimlachten heldhaftig.
Sommigen staarden voor zich uit.
Sommigen heroverwogen waarschijnlijk in enkele seconden al hun levensbeslissingen.
Maar terugtrekken was te laat: het record was al een feit.
Guinness erkende de massale synchrone shot, en Chicago heeft weer een reden om trots op zichzelf te zijn.
Of om na te denken.
Waarom eigenlijk Malört?
Omdat Malört voor Chicago inmiddels bijna een cultureel fenomeen is.
Men drinkt het niet zozeer voor het plezier, maar voor de ervaring. Het is een drank-uitdaging.
Iets als een gastronomische vraag:
“Nou, durf je het aan?”
Juist daarom lijkt het idee om bijna tweeduizend mensen te verzamelen en ze tegelijkertijd Malört te laten drinken perfect Chicagos.
In andere steden zetten ze records voor massaal dansen, knuffelen of pizza eten.
In Chicago beslisten ze het anders:
laten we het iedereen tegelijk bitter laten hebben.
Record van wilskracht
Het mooiste aan dit verhaal is niet eens het getal 1 969.
Maar dat al die mensen daar vrijwillig naartoe kwamen.
Niemand werd gedwongen.
Ze kochten zelf een ticket, kwamen opdagen, kregen een shot en zeiden:
“Ja. Precies zo wil ik de avond van vandaag doorbrengen”.
En daarvoor verdienen ze misschien wel echt een wereldrecord.
Niet zozeer voor het massaal drinken van Malört.
Maar voor collectieve moed.
En misschien wel voor het grootste aantal mensen dat tegelijkertijd dacht:
“Waarom heb ik dit gedaan?”
