Voor veel mensen blijft de droom van een eigen hond vaak onvervuld. Een aai over de vacht van een puppy kan al binnen enkele minuten leiden tot niesbuien, jeukende ogen, een loopneus of zelfs astma-aanvallen. Het lijkt alsof liefde voor honden en allergieën onverenigbaar zijn. Toch lijkt hierin nu verandering te komen.
Amerikaanse wetenschappers hebben voor het eerst honden gefokt die het eiwit Can f 1 niet produceren, de voornaamste veroorzaker van allergische reacties bij de meeste gevoelige mensen. Hun onderzoek verscheen in augustus 2026 in het tijdschrift The CRISPR Journal.
Hiervoor maakten de onderzoekers gebruik van de CRISPR-Cas9-technologie, vaak aangeduid als een moleculaire genetische schaar. Ze schakelden het gen dat verantwoordelijk is voor de aanmaak van Can f 1 uit en kregen vervolgens, via klonen, twee beagles: Alfie en Bailey.
Het meest cruciale moment brak aan toen de pups werden geboren. De wetenschappers onderzochten zorgvuldig hun speeksel en vacht, de plekken waar de allergenen gewoonlijk in de lucht terechtkomen en zich afzetten op meubels, kleding en de menselijke huid. De uitkomst was opmerkelijk: het Can f 1-eiwit bleek volledig afwezig te zijn.
Dit was echter nog niet voldoende. Het was essentieel om te achterhalen of het menselijk lichaam het verschil zou waarnemen. Hiervoor voerden de onderzoekers een allergische huidtest uit bij iemand met een duidelijke hondenallergie. Waar materiaal van reguliere honden de gebruikelijke reactie teweegbracht, bleven de monsters van Alfie en Bailey zonder effect.
Een andere bevinding bleek minstens zo verrassend. Gedurende hun bijna tweejarige leven groeiden, speelden en ontwikkelden de beagles zich exact zoals elke andere gezonde hond. De wetenschappers constateerden geen afwijkingen in hun gedrag, ontwikkeling of algehele gezondheidstoestand die gerelateerd konden worden aan de afwezigheid van dit eiwit.
Deze geschiedenis kent bovendien een zeer persoonlijke kant. Projectleider Matt Walker lijdt zelf al sinds zijn kindertijd aan een hondenallergie. In plaats van te zoeken naar een zoveelste manier om het menselijk immuunsysteem te onderdrukken, stelde hij een andere vraag: wat als de bron van de allergie zélf wordt weggenomen?
Deze gedachte vormde de kern van het project. Hierbij werden geen vreemde genen toegevoegd aan het DNA van de dieren. Het CRISPR-systeem bracht slechts een kleine wijziging aan in het eigen gen van de hond, waardoor de aanmaak van één specifiek eiwit werd uitgeschakeld.
Natuurlijk is het nog te vroeg om te spreken van volledig hypoallergene honden. Can f 1 is weliswaar de belangrijkste allergeen, maar niet de enige. Bij sommige mensen reageert het immuunsysteem ook op andere eiwitten, waardoor de nieuwe beagles niet iedereen zullen kunnen helpen. De onderzoekers moeten nu vaststellen in hoeverre de afwezigheid van Can f 1 de kans op allergieën in het dagelijks leven vermindert, en of er jaren later geen onvoorziene gevolgen optreden.
Mochten deze resultaten bevestigd worden, dan is dit veel meer dan slechts een nieuwe mijlpaal in de genetica. Wellicht kan CRISPR voor het eerst een ziekte niet alleen behandelen, maar zelfs de bron ervan elimineren voordat een persoon er überhaupt mee geconfronteerd wordt. Miljoenen mensen die jarenlang slechts konden dromen van een hond, zouden dan op een dag zonder angst een nieuwe viervoetige vriend in huis kunnen nemen.
