Amerikaanse toezichthouders hebben plotseling afgezien van twee opzienbarende voorstellen die persoonlijke cryptowallets en mixdiensten dreigden te veranderen in objecten van totale rapportageverplichting. Op 5 oktober 2026 heeft FinCEN officieel de regels van 2020 en 2023 ingetrokken, die banken en wisselkantoren zouden hebben verplicht gegevens te verzamelen over transacties met niet-custodiale wallets boven de drieduizend dollar en melding te maken van het mengen van middelen.
Het voorstel over ‘unhosted wallets’ verplichtte financiële instellingen administratie bij te houden en tegenpartijen te controleren bij overboekingen boven bepaalde drempels. De regel over mixers verklaarde het internationaal mengen van transacties tot ‘een topprioriteit voor witwassen’ en voerde strenge rapportageverplichtingen in. Beide documenten lagen jarenlang op de plank en riepen kritiek op vanwege vage formuleringen en het risico van druk op gewone gebruikers.
De officiële reden is de commentaren uit de markt en de koers van de regering naar regels die ‘passend bij het doel’ zijn. Ambtenaren erkenden dat een brede definitie van mengen legitieme handelingen ter bescherming van de privacy zou kunnen belemmeren. Dit is geen afschaffing van alle antiwitwasvereisten, maar slechts het afzien van aanvullende bovenlagen die nooit van kracht zijn geworden.
Voor de gewone houder van cryptovaluta betekent de beslissing dat de controle over de eigen sleutels in grotere mate een persoonlijke zaak blijft. Banken en platforms zijn niet langer verplicht automatisch gegevens te verzamelen over uw overboekingen naar een persoonlijke wallet. De basisregels echter — cliëntidentificatie, meldingen van verdachte transacties en sanctiescreening — zijn nog steeds van kracht.
De verborgen betekenis is een andere: toezichthouders erkennen dat buitensporig toezicht gebruikers kan afschrikken van legale privacytools en hen kan drijven naar nog ondoorzichtiger oplossingen. Geld zoekt, als water, de weg van de minste weerstand — en harde barrières versnellen soms juist de omwegen.
Uiteindelijk neemt de intrekking van de regels een deel van de druk van de sector weg, maar laat zij de vraag open: waar ligt de grens tussen de bescherming van het financiële systeem en het recht van een mens om over zijn eigen middelen te beschikken zonder voortdurende blik van de staat. De volgende stap van de toezichthouders is voorlopig onduidelijk.
