Op 1 juli 2026 eindigde de overgangsperiode van MiCA in de Europese Unie, waarna het aantal beschikbare bitcoindiensten in Europa ruwweg halveerde. Platformen zonder CASP-vergunning waren verplicht om ofwel een licentie te verkrijgen, ofwel hun dienstverlening aan Europese klanten te staken. Binance en andere grote spelers hebben hun diensten in diverse landen al beperkt, terwijl kleinere aanbieders volledig van het toneel zijn verdwenen.
De MiCA-verordening was bedoeld als een schild voor beleggers: uniforme regels, bescherming tegen fraude en transparantie over reserves. In de praktijk fungeert de wetgeving echter als een filter dat alleen partijen doorlaat die miljoenen kunnen uittrekken voor compliance en juridische teams. Kleine en middelgrote projecten, die voorheen gebruiksvriendelijke P2P-handelsplatformen of lokale wallets aanboden, konden de race om een vergunning simpelweg niet bijbenen.
Achter dit beeld schuilt een klassiek belangenconflict. Toezichthouders willen de risico's voor particuliere gebruikers en het banksysteem minimaliseren, maar werpen tegelijkertijd een toetredingsdrempel op die de positie van reeds dominante spelers verstevigt. Grote beurzen met voldoende middelen verkrijgen een 'paspoort' voor de gehele EU, terwijl gebruikers een breed scala aan instrumenten en concurrentie op het gebied van transactiekosten kwijtraken.
Het gevolg is dat Europeanen, gewend aan tientallen opties voor het bewaren en verhandelen van bitcoin, nu vaker voor een keuze staan: overstappen naar gelicenseerde giganten met hogere tarieven, of op zoek gaan naar alternatieve routes — van non-custodial oplossingen tot diensten buiten de EU. Dit is niet slechts een ongemak, maar een gedragsverandering: mensen maken steeds vaker gebruik van hardware wallets en gedecentraliseerde protocollen.
De geschiedenis herhaalt hier een bekend patroon van financi6le regulering. Net als na de invoering van strikte banknormen consolideert de markt, vertraagt de innovatie en wordt de toegang tot het product duurder voor de gewone man. MiCA belooft stabiliteit, maar de prijs daarvoor is minder keuzevrijheid en hogere kosten.
Volgens sectorrapporten en verklaringen van de ESMA moesten niet-geautoriseerde aanbieders na de deadline van 1 juli hun activiteiten staken, wat heeft geleid tot de waargenomen krimp in het aantal diensten. Gebruikers die zich niet op tijd hebben aangepast, zijn nu genoodzaakt hun gewoonten rondom de opslag en handel in cryptovaluta te herzien.
Uiteindelijk heeft MiCA de markt niet alleen geordend — het heeft de structuur van de toegang tot bitcoin voor Europeanen fundamenteel veranderd door deze gecentraliseerder en minder flexibel te maken.
