In de parken en op de straten van Peking verschenen deze herfst zes grote kattensculpturen, vervaardigd uit levende planten, grassen en chrysanten. De installaties, die de plaatselijke bewoners en toeristen ‘de zes hoofdstedelijke katten’ of ‘京城六咪’ hebben gedoopt, winnen sinds eind oktober 2026 jaar snel aan populariteit op sociale media en zetten bezoekers ertoe aan een ‘jacht’ te houden op foto’s met elk van hen.
Als eerste trokken ‘Pengpeng’ in het Jitan-park de aandacht — een drie en een halve meter grote pluizige kat van wild gras met een belletje om de nek — en ‘Fudoer’ in het Beihai-park: een gestreepte kat tussen de chrysanten, die lijkt te spelen met een vlinder. Daarna kwamen er ‘Yuanguyu’ bij het metrostation Caishikou, een driekleurige kat bij de kruising van Xidan, een groene kat in het Jingshan-park en ten slotte een grote rode kat in het Zhongshan-park tussen de gouden ginkgo’s. Elk figuur verschilt in materiaal en karakter, maar allemaal passen ze op een natuurlijke manier in het herfstlandschap van de oude tuinen en rode muren.
De sculpturen werden door medewerkers van de parkdiensten speciaal voor de 47-ste Pekingse chrysantententoonstelling en de herfstactiviteiten gemaakt. Ingenieurs en tuiniers kozen beelden die zowel jongeren als gezinnen met kinderen aanspreken: zachte vormen, levendige details van vetplanten en kleine bloemen, harmonie met de omringende natuur. Na de plaatsing van elke nieuwe kat groeit de toestroom van bezoekers merkbaar — alleen al in het Jitan-park kwamen tijdens de week van de nationale feestdag meer dan 320 duizend mensen, dat is 82 procent meer dan een jaar eerder.
Stadsbewoners en toeristen stellen routes samen om ‘katten te verzamelen’, delen foto’s op sociale media en merken op dat deze schattige figuren de strenge keizerlijke tuinen een onverwachte warmte en speelsheid geven. Anders dan de majestueuze pagodes en paleizen lijken de plantenkatten huiselijk en toegankelijk, waardoor het gevoel ontstaat dat je in de stad gewoon even ‘kunt aaien’ over een ongrijpbaar diertje.
Dergelijke installaties laten zien hoe moderne stedelijke ruimtes levende materialen gebruiken om historische plekken dichter bij het dagelijks leven te brengen en nieuwe generaties bezoekers aan te trekken zonder de natuur te schaden.
