Nieuwe gegevens tonen aan dat neurale verbindingen al ver voor de geboorte worden gevormd, waardoor het brein van een pasgeborene al gestructureerde activiteitspatronen bevat in plaats van een onbeschreven blad te zijn.
Het onderzoek, waarover ScienceDaily bericht, baseert zich op observaties van spontane activiteit in de hersenschors van embryo's en baby's. Wetenschappers stelden stabiele golven van gesynchroniseerde signalen vast die zonder externe prikkels ontstaan en voorafgaan aan iedere zintuiglijke ervaring.
Dit trekt het klassieke model van de 'tabula rasa' in twijfel, waarin ontwikkeling werd gezien als het stapsgewijs opvullen van een leegte door middel van leren. In plaats daarvan lijken vroege netwerken een basisarchitectuur te vormen waar indrukken uit de buitenwereld later op voortbouwen.
Een vergelijking met de werking van een oude radio helpt dit mechanisme te verduidelijken: zelfs zonder antenne is het toestel al afgestemd op bepaalde frequenties, en een extern signaal versterkt of onderdrukt enkel de reeds bestaande circuits.
De filosofische gevolgen hiervan hebben niet alleen betrekking op de neurowetenschap, maar ook op ons begrip van aangeboren kennis. Als cruciale verbindingen genetisch en prenataal zijn vastgelegd, vervaagt de grens tussen aanleg en opvoeding nog sterker dan tot nu toe werd aangenomen.
Op de lange termijn kunnen deze bevindingen de vroege diagnostiek van ontwikkelingsstoornissen veranderen en leiden tot kunstmatige systemen die niet bij nul beginnen, maar voortbouwen op vooraf bepaalde structuren.
