Konstanz Üniversitesi'nden bilim insanları, toprak bakterilerinde hem belirli biyoplastik türlerini hem de penisilin grubu antibiyotikleri parçalayabilen bir enzim keşfetti.
Araştırmacılar, bitkisel yağlardan elde edilen uzun zincirli alifatik bir poliester olan LCAP biyoplastik şeritlerini üniversitenin botanik bahçesindeki orman toprağına bir yıldan fazla süre gömdüler.
Mikroskop altında malzeme üzerinde bakteri şeklinde küçük oyuklar belirdi; bu, mikropların yüzeyi aktif olarak 'yediğinin' açık bir işaretiydi.
Plastik üzerinde yaşayan mikropların DNA dizilimi, LCPH1 enziminin izole edilmesini sağladı. Yapı olarak, bakterilerin penisilini etkisiz hale getirmek için kullandığı proteinler olan beta-laktamazlara benziyor.
Enzimin aktif bölgesi, hem uzun plastik zincirlerini hem de antibiyotik moleküllerini yakalayabilen, Pac-Man şeklinde alışılmadık derecede geniş bir 'ağıza' sahip.
Laboratuvar testlerinde LCPH1, biyoplastiği monomerlere başarıyla parçaladı ve aynı zamanda penisilini ve ampisilini yok ederek onların bakteri öldürme yeteneklerini kaybetmelerine neden oldu.
Çalışmanın baş yazarı Harry Lerner, 'Enzimin yapısı hem esterazları hem de penisilinin beta-laktam halkasını parçalayarak bakterileri antibiyotiklere dirençli hale getiren beta-laktamazları andırıyor' dedi.
Kıdemli yazar David Schleheck, plastiğin çevrede önemli miktarlarda yalnızca 50–75 yıl önce ortaya çıktığını ve mikropların, beklenenden daha hızlı bir şekilde onun ayrışmasına adapte olmaya başladığını ekledi.
Çalışma The ISME Journal dergisinde yayınlandı. Bu keşif, uzun vadede bakterilerin antibiyotiklere karşı direnciyle mücadeleyi nasıl etkileyecek?
