Bütün dünya insansıların fabrikalarda çalışıp çalışamayacağını, yaşlılara bakıp bakamayacağını tartışırken Hindistan'da daha önemli bir soruya cevap aranıyor: Bir robot garbada düzgün coşabilecek mi?
Antrenör Prashant Chosaliya dans etmeye çıktı, yanında da geleneksel kıyafetler içinde küçük bir insansı vardı. Robot sadece durup ampullerini yakıp söndürmedi. İnsanın hareketlerini neredeyse birebir tekrarladı. Kalabalık çekim yapıyordu. Birileri ona çoktan bir isim takmıştı bile — Robotbhai Microsoft Patel.
Ve sonra en ilginç kısım başladı. Bu Mumbai'de, 6 Ekim'de oldu.
Çünkü Hindistan'da bir şey iyi dans ediyorsa, o hemen düğün sahnesinin adayıdır. Önce şaka yapıldı. Sonra pek de şaka gibi olmadı. Şimdi Guceratlı ailelerin sohbet gruplarında gayet ciddi şekilde konuşuluyor:
— Sunucu var mı?
— Var.
— Fotoğrafçı?
— Var.
— Peki robot?
— Henüz yok, ama seçeneklere bakıyoruz.
Fiyat listesini bir düşünün:
- Robotbhai — temel paket (45 dakika garba dans eder, yorulmaz, viski istemez)
- Premium — dans eder + teyze "bir daha" dediğinde anlıyormuş gibi yapar
- Ultra — dans eder, ninelerle fotoğraf çektirir ve sonunda ses modülüyle "Jai Ambe" der
En korkuncu, bu artık neredeyse şaka değil. Hindistan'daki robotlar son aylarda şunları yapmayı başardı:
- klasik dans etti,
- Maveli kılığında Onam'a katıldı,
- tilaklı bir sandviç dükkânı açtı,
- ve şimdi de — garba.
Bir sonraki mantıklı adım — damadın akrabalarına gelinin neden yine de 47 yemek pişirmemesi gerektiğini açıklayacak bir robot.
Ama şimdilik Robotbhai Microsoft Patel sadece dans ediyor. Sakin, net, gereksiz duygusallık olmadan. Hint düğününde en önemli şeyin ritmi kaybetmemek ve ayakkabı yığınının içine düşmemek olduğunu bilen gerçek bir profesyonel gibi.
Geriye tek bir şey kaldı: birinin sözleşmeye şunu yazmasını beklemek:
"Robot, 'Dholida' çalarken donmamayı ve konuklara blokzinciri açıklamaya çalışmamayı taahhüt eder."
