Terwijl de hele wereld discussieert of humanoïden in fabrieken kunnen werken en voor ouderen kunnen zorgen, heeft men in India een belangrijkere kwestie beslecht: of een robot fatsoenlijk kan losgaan op een garba.
Coach Prashant Chosaliya kwam ten dans, en naast hem een kleine humanoïde in traditionele kleding. De robot stond niet zomaar wat te knipperen met lampjes. Hij kopieerde de bewegingen van de mens bijna een op een. De menigte filmde. Iemand had hem al een naam gegeven — Robotbhai Microsoft Patel.
En toen begon het leukste. Dit gebeurde in Mumbai, 6 oktober.
Want in India, als iets goed danst, is het meteen kandidaat voor een rol op een bruiloft. Eerst werd er gegrapt. Daarna niet meer zo echt. Nu wordt er in de chats van Gujarati-families rustig besproken:
— Is er een presentator?
— Ja.
— Een fotograaf?
— Ja.
— En een robot?
— Nog niet, maar we bekijken de opties.
Stelt u zich de prijslijst voor:
- Robotbhai — basispakket (danst garba 45 minuten, wordt niet moe, vraagt geen whisky)
- Premium — danst + doet alsof hij begrijpt wanneer tante zegt "nog een keertje"
- Ultra — danst, laat zich fotograferen met oma's en zegt aan het eind "Jai Ambe" met een stemmodule
Het engste is dat dit bijna geen grap meer is. Robots in India hebben de afgelopen maanden kans gezien om:
- klassiek te dansen,
- deel te nemen aan Onam in de gedaante van Maveli,
- een sandwichshop te openen met een tilak,
- en nu dus — garba.
De volgende logische stap is een robot die de familieleden van de bruidegom uitlegt waarom de bruid toch niet 47 gerechten zou moeten koken.
Voorlopig danst Robotbhai Microsoft Patel gewoon. Rustig, strak, zonder overbodige emoties. Als een echte professional die weet: op een Indiase bruiloft is het belangrijkste — niet uit de maat raken en niet in een hoop schoenen vallen.
We hoeven alleen nog te wachten tot iemand in het contract schrijft:
“De robot verplicht zich ertoe niet te bevriezen tijdens “Dholida” en de gasten niet te proberen blockchain uit te leggen”.
