Singapur'daki boş Ulusal Stadyum'da Vinícius Júnior 21 dakikada hat-trick yaptı ve Brezilya yılı 7:0 farklı bir galibiyetle kapattı. Bu skorun arkasında sadece sınıf farkı değil, bu tür maçların büyük turnuvalara gerçek hazırlığa ne kadar yardımcı olduğu ya da zarar verdiği sorusu var.
Japonya'ya 3:2 yenilgisinin ve Ancelotti ile Raphinha'nın oyundan atılmasının ardından takım sahaya dört as oyuncusuyla çıktı. Vinícius, Bruno Guimarães, Endrick ve Estêvão, yenilginin bir belirti değil tesadüf olduğunu gösterme şansı buldu. «Real» forvetinin hat-tricki sarı formayla ilk hat-tricki oldu ve ilk yirmi dakikaya denk geldi — hızlı kontrataklar, isabetli paslar ve soğukkanlı bitiricilik.
Golleri Endrick, Estêvão, Ryan ve ilk kez forma giyen Allan ekledi, yedinci gol ise kendi kalesine geldi. FIFA sıralamasında 148–149. sırada yer alan Singapur, tek bir gerçek tehdit bile yaratamadı. Bu yeni bir şey değil: futbolda zirve ile alt sıradakiler arasındaki uçurum giderek büyüyor ve bu tür maçlar bunu yalnızca daha da belirginleştiriyor.
Brezilya için maç genç neslin bir sınavı oldu. Endrick, Estêvão ve Ryan Avrupa'da şimdiden dakikalar alıyor, locadan izleyen Ancelotti ise onlarda geleceğin temelini görüyor. Zayıf bir rakibe karşı kazanmak, Japonya karşısında ortaya çıkan savunma ve psikoloji sorunlarını ortadan kaldırmıyor, ama hücum potansiyeline dair güven veriyor.
Bu tür farklı galibiyetler, satrançta bir büyükustanın acemiyle oynamasını hatırlatıyor: sonuç öngörülebilir, ama değer, kombinasyonları risksiz çalışmakta. Vinícius için bu, milli takımdaki liderliğinin teyidi; gençler içinse bir sonraki döngü öncesinde kendilerini gösterme şansı.
Sonuçta 7:0 skoru Brezilya'nın gücünden çok, elitin dünyanın geri kalanından ne kadar uzaklaştığını ve gerçek zorluklara odaklanmayı kaybetmemenin ne kadar önemli olduğunu anlatıyor.

