Ole Miss'in LSU karşısında 32-24 skoruyla kazandığı zafer, "Rebels"ı AP Top 25 sıralamasında dördüncü basamağa taşımakla kalmadı — SEC konferansındaki güç dengesinin ne kadar kırılgan olduğunu da gözler önüne serdi; burada istikrarlı bir sezon bile kalıcılığı garanti etmiyor.
Texas üst üste ikinci haftadır birinciliğini korudu; onu Georgia, Notre Dame ve şimdi de Ole Miss izliyor. LSU onuncu sıraya geriledi, Florida ile Mississippi State ise sıralamaya dönerek SEC takımlarının sayısını ona çıkardı. Konferansın bu üstünlüğü etkileyici görünüyor, ancak rakamların ardında her puan kaybının itibara ve gelecekteki sözleşmelere darbe vurduğu sert bir rekabet yatıyor.
Ole Miss için bu sıçrama bir tesadüf değil. Antrenörünün yönetimindeki takım, birkaç sezondur favorileri alt edebilecek bir hücum kurguluyor ve LSU galibiyeti bunun teyidi oldu: oyuncuların psikolojisi kilit maçların baskısına dayanıyor. Öte yandan LSU, yeteneğine rağmen savunmada kırılganlık gösterdi ve bu durum antrenörler ile gazetecilerin anketindeki konumuna hemen yansıdı.
Buradaki ekonomik alt metin apaçık. Sıralamadaki yüksek konum; televizyon sözleşmelerini, seyirci katılımını ve yetenekli oyuncu kazanımını doğrudan etkiliyor. Bütçesi Texas gibi devlerle kıyaslanamayacak olan Mississippi'deki üniversite için dördüncülük, programların ve sponsorluk anlaşmalarının uzun vadeli büyümesi için bir fırsat demek.
Tek bir isabetli hamlenin tüm taş düzenini değiştirdiği bir satranç partisi düşünün: burada da öyle — LSU'nun tek yenilgisi aynı anda birkaç SEC takımına kapı araladı. Florida ile Mississippi State bu anı değerlendirdi, birkaç basamak birden yükselen Louisville ise konferans dışından bile tutarlı sonuçlarla yukarı sıçranabileceğini gösterdi.
Sonuç olarak bu sıralama şunu hatırlatıyor: günümüz kolej Amerikan futbolunda başarı yalnızca galibiyetlerle değil, sert kadro rotasyonu ve mali çıkarlar koşullarında momentumu koruma becerisiyle de ölçülüyor. Ole Miss şu anda zirvede, ancak gelecek tur bu yükselişin ne kadar kalıcı olduğunu gösterecek.
