35 yaşındaki Kawhi Leonard başka bir takıma gidebilir ya da maksimumu talep edebilirdi. Bunun yerine Toronto'da kalmak için 11 milyon dolar daha az aldı ve takas sırasında 7,5 milyon dolarlık tazminattan vazgeçti. Bunlar sözleşmedeki rakamlar değil, yıldızların sık sık en yüksek kazancın peşinden koştuğu NBA'in alışılmış mantığını altüst eden bir tercih.
Oyuncu opsiyonlu iki yıllık ve 115 milyon dolarlık anlaşma, Raptors'a Leonard için üç yıl ve 165 milyon dolara mal oluyor. Clippers'tan takas ancak 14 Eylül'de, ligin Los Angeles'ta olası maaş tavanı ihlalleriyle ilgili uzun soruşturmasının ardından tamamlandı. Şimdi, Leonard'ın 2019 yılında takımı tek şampiyonluğuna taşıdığı Toronto kulübü, başarıyı tekrarlama şansı buluyor.
Perde arkasında sadece para yok. Leonard, Toronto'yu Minnesota ve Detroit gibi diğer ilgili kulüplere tercih etti. Yaşına ve sakatlık geçmişine rağmen kariyerini tam da burada bitirmeyi açıkça hedefliyor. Kulüp ise değerini çoktan kanıtlamış bir veteran uğruna bütçe esnekliğinden feragat ediyor.
Benzetme basit: Bu, büyük para için prestijli bir atölyeye gidebilecekken bir zamanlar bir şaheser yarattığı eski atölyesinde kalan ve şimdi çıraklara yardım eden bir usta gibi. Leonard daha az alıyor ki Raptors, Scottie Barnes ve diğer genç oyuncuların etrafındaki kadroyu güçlendirebilsin.
Daha geniş anlamda sözleşme, NBA işinin nasıl değiştiğini gösteriyor. Yıldızlar, özellikle miras söz konusu olduğunda, istikrara ve sadakate maksimum tutarlardan daha çok değer veriyor. Leonard için bu, ilkine ikinci bir şampiyonluk ekleme şansı; kulüp için ise eski ihtişamına kavuşma şansı.
Bunun ligin geleceği için anlamı şu: Deneyimli oyuncular giderek sadece paralı askerler değil, kariyerlerinin sonunda bile kanıtlanmış liderlere yatırım yapmaya hazır takımların uzun vadeli stratejisinin bir parçası haline geliyor.
