Madrid'de dünya kupası kupanın geçit töreninin gözleri önünde İngiltere sadece İspanya'yı yenmekle kalmadı — sarsılmaz görüneni alıp paramparça etti. Son bölümde sahada 3:2, 10 kişi ve yakalanabilecek her şeyi çıkaran James Trafford. İspanya 43 maçtır ilk kez kaybetti ve bu bir tesadüf değil, Thomas Tuchel'in takımı farklı oynamaya zorlamasının doğrudan sonucu.
İlk yarıya kadar değil, ilk yarı boyunca İngiltere, sanki Arjantin'e karşı oynanan dünya şampiyonası yarı finalinin dersini almış gibi davrandı. Hızlı kontra ataklar, kanatlarda baskı, Harry Kane'in isabetli penaltısı — ilk yarıda 1:0. Topu kontrol etmeye ve hataları beklemeye alışkın olan İspanyollar, kendilerini alışılmadık bir takipçi rolünde buldu. Ezri Konsa ve Ben White ikinci yarıda iki gol daha ekledi ve maç çoktan çözülmüş gibi görünüyordu.
Ama gerçek karakter Elliot Anderson'ın kırmızı kartından sonra ortaya çıktı. İngiltere otobüse çekilmedi — yapısını ve kendine olan inancını koruyarak yeniden düzenlendi. İspanya tüm gücünü ileri sürdü, ama kaledeki Trafford ve kolektif disiplin işini yaptı. Bu sadece bir direnç değil, takımın eski hataları tekrarlamamayı öğrendiğinin kanıtı.
Tuchel'in taktiği tam da rakibin psikolojisini hesaba kattığı için işe yaradı. İspanya baskınlığa ve konfora alışkındı; bu konfor ortadan kalkınca çatlaklar görünür hale geldi. Futbolun ekonomisi de burada rol oynuyor: Uluslar Ligi puan ve seribaşı sağlıyor, ama İspanya için bu yenilgi, yenilmez dünya ve Avrupa şampiyonları markasına bir darbe.
Yıllarca ele geçirilemeyen bir kale düşünün. İlk gedik açıldığında duvarlar darbenin gücünden değil, savunucuların aniden ona ulaşılabileceğini fark etmesinden çatlamaya başlar. Burada da öyle: İngiltere sadece üç gol atmadı, alışılmış kontrolden yoksun bırakıldıklarında dünya şampiyonlarının bile kırılgan olduğunu gösterdi.
Bu maç tüm Avrupa futbolu için bir işaret. Tuchel yönetimindeki İngiltere, daha önce ulaşılmaz görünen bir hücum ve savunma dengesi sergiliyor. Kane için efsaneye bir adım daha, White ve Konsa gibi genç oyuncular içinse ilk on birdeki yerin sadece yetenekle değil karakterle de hak edildiğinin teyidi.
Önümüzde Uluslar Ligi çeyrek finalleri var ve artık açık: Bir takım öğrenmeye ve sonuna kadar dayanmaya hazırsa hiçbir seri sonsuz değildir.


