Öğle saatlerinde New Museum'daki Oberon'un ziyaretçileri, genellikle Dalí ve Duchamp'ın eserlerinin sergilendiği salonda oturarak rengârenk salatalar, ızgara karides ve makarna yiyorlar. Bu sadece yemek değil — çağdaş sanatın ve gündelik sofraların aynı ritimde buluştuğu bir mekânın parçası.
New York müzeleri çoktan mütevazı kafeteryalarla sınırlı kalmayı bıraktı. Oberon, New Museum'un 49 yıllık tarihinde ilk tam teşekküllü restoranı oldu ve 82 milyon dolarlık bir genişletme kapsamında açıldı. Müze müdürü Massimiliano Gioni, 90 kişilik oval salonu bir uzay gemisine benzetiyor: mat camlar onu sergi alanlarından ayırıyor, akşam yemeği için ise graffiti sokağından geçen ayrı bir giriş öngörülüyor — tıpkı bir speakeasy gibi.
Mutfakta şef Ali Gryski ve Salad for President projesinden menü ortak yazarı Julia Sherman var. Mevsimlik ürünlere, fermente malzemelere ve her gün yemek istenecek tabaklara ağırlık veriyorlar: fermente acı biberli yumurtalardan kurutulmuş incir yapraklı tavuğa kadar. Sanatçılar da kendi dokunuşlarını katıyor — Laurie Anderson veda çikolatasını tasarladı, Ian Cheng ise barın yanında dijital bir yerleştirme yarattı.
Trend tek bir müzeyle sınırlı değil. Frick Collection Westmoreland kafesini açtı, Sotheby's Fransız Marcel'i hizmete sundu, MoMA PS1 ise Fransız-Afrika mutfağından Symone'u hazırlıyor. Altın standart hâlâ MoMA bünyesindeki The Modern — 2005 yılından bu yana müze yemeğinin dünya çapında olabileceğini kanıtlayan iki Michelin yıldızlı restoran.
Pandemi ve federal finansmandaki kesintilerin ardından müzeler halkı ve bağışçıları çekmenin yeni yollarını arıyor. Restoranlar yalnızca kâr için değil, marka için de çalışıyor: sanatçılar, küratörler ve sıradan şehirliler için, müze bileti almanın zorunlu olmadığı buluşma mekânları yaratıyorlar. Gioni, şehirdeki rekabetin sert olduğunu kabul ediyor ve başarının, şimdilik «mucize dileği» gibi görünen hırslar meselesi olduğunu söylüyor.
Oberon'a müze bileti olmadan da gidilebilir: gündüz ana girişten, akşam ise Freeman Alley'deki ayrı kapıdan. Restoran gece bire kadar açık, menü ise mevsimlere göre değişiyor ve çevreyle, sanat camiasıyla bağını koruyor.
New York'ta müzedeki yemek artık sanatın bir eki olmaktan çıkıp kendi başına gelme sebebi hâline geliyor — çünkü burada lezzet ve mekân çağdaşlığın aynı dilini konuşuyor.

