Dün zaten dalmıştık melodramlar dünyasına ve bugün de bu hoş gelenekten vazgeçmemeye karar verdik. Gözden kaçırdığımız ve kesinlikle es geçilmemesi gereken yakın zamandaki prömiyerlerden birini hatırladık. Karşınızda — «Dolce Villa»!
Eğer kaçış ve ruhunuzu dinlendirmek için mükemmel bir film arıyorsanız, işte onu buldunuz. Bu film, İtalya'ya yazılmış gerçek bir görsel ve lezzet övgüsü. Burada mükemmel bir akşam için gereken her şey var: nefes kesen muazzam manzaralar, görkemli eski evler, gurme mutfağının incelikleri ve o eşsiz İtalyan ruhu. Buna hafif, ışıltılı bir mizahı ve zarif bir romantizmi de eklediğinizde, kusursuz bir sinema tarifi elde edersiniz.
Gastronomi bileşeni ise ayrı bir ilgiyi hak ediyor. Kamera taze malzemelerin, cızırdayan tavanın ve şarap kadehlerinin üzerinde o kadar nazikçe süzülüyor ki, izlerken eliniz gayriihtiyari buzdolabına gidiyor. Filmde isabetli ve hafif bir ironiyle belirtildiği gibi: «İyi yemek kartona konmaz». Ve bu kural burada mutlak bir ilkeye dönüştürülmüş.
Başrolde büyüleyici Maya Refikko (birçok kişinin «Son Şafak» ve diğer projelerden hatırladığı) parlıyor. Karakteri hikayeye canlılık, samimiyet ve her adımına ortak olmanızı sağlayan o kıvılcımı katıyor.
Dürüst olalım: film biraz ağır ilerliyor. Senaryo acele etmiyor, izleyicinin atmosferde kaybolmasına ve hiçbir yere yetişme kaygısı duymamasına izin veriyor. Ancak bu, muhtemelen yapılabilecek tek eleştiri. Buna karşılık, bir dizi mutfak lezzeti ve o sıcak, sarmalayan atmosferi elde ediyoruz. Bu, ruhu her türlü antidepresandan daha iyi iyileştiren harika, samimi ve romantik bir melodram.
İzledikten sonra, gün batımında yenen güzel bir tatlı ve bir kadeh prosecco'nun bıraktığı o hoş tat kalıyor.
Gaya puanı: 8.0/10. Bu kadar yüksek bir puan; atmosfer, mutfak estetiği ve izledikten sonraki o hafiflik hissi için verildi.
Ve bu arada, her bakımdan.✨
