2026 Temmuz ayı başlarında, tanımlanamayan anormal fenomenler (UAP) hakkındaki tartışmalarda en yakın kozmik komşumuzun adı yeniden gündeme geldi. Pentagon'un eski AATIP programı yöneticisi Lou Elizondo, Niconico News platformunda Japon araştırmacılara verdiği mülakatta hem uzmanların hem de meraklıların dikkatini çeken bilgiler paylaştı. Onun aktardığına göre, Ay yüzeyinde belirgin dik açılara ve geometrik olarak düzgün kesitlere sahip devasa monolitik yapıların görüntüleri mevcut. Elizondo, bu tür oluşumların doğal süreçlerle açıklanmasının oldukça güç olduğunu vurguladı.
Elizondo ayrıca, UAP'lerin daha Apollo programı zamanında bile Ay görevlerine ilgi gösterdiğini belirtti. Elizondo, "Artık, en azından o zamandan beri tanımlanamayan nesnelerin Ay'daki insan faaliyetlerini yakından takip ettiğini tahmin ediyoruz," şeklinde konuştu. Bu açıklamalar, benzer fotoğrafların yakında kamuoyuna açıklanabileceği bir bağlamda dile getirildi. Konuyu uzun süredir takip eden araştırmacı gazeteci Ross Coulthart ise daha temkinli bir yaklaşım sergileyerek, Ay'daki anomalilerin ele alındığı eski NASA temsilcisi Mike Gold ile yaptığı görüşmeleri ve önceki haberlerini hatırlattı.
Görüşme oldukça tutarlı bir akışla ilerledi. Elizondo önce UAP'lerin Apollo görevlerine olan merakından söz etti, ardından odağını yapıların tasvirine çevirdi. Kendi değerlendirmesine göre, modern programlarla Ay'a yeniden gidilmesiyle birlikte hem Ay'da hem de muhtemelen Mars'ta yeni bulgularla karşılaşılabilir. Aslında bu, söz konusu yapılara dair ilk iddia değil; Disclosure Foundation'dan Maaneli Derakhshani gibi bağımsız analistler, NASA arşivlerini inceleyerek şüpheli çizgisel oluşumları, "izleri" ve geometrik formları zaten tespit etmişlerdi. Mike Gold da Kongre'ye olası bir sunum yapmak amacıyla bu arşivlerin daha detaylı incelenmesi konusundaki kararlılığını teyit etti.
Kuşkusuz bu tür iddiaların tamamı çok sıkı bir denetim gerektirmektedir. Ay'ın keşif tarihi, hem somut buluşlarla hem de optik yanılsamalarla doludur. Ancak bu beyanların, gizli programlara erişimi olan birinden gelmesi ve geçmiş yıllardaki gözlemlerle benzerlik göstermesi önem arz ediyor. Şayet bu görüntüler gerçekten gün yüzüne çıkarılır ve bağımsız bir analize tabi tutulursa, Dünya çevresindeki uzay boşluğunun başkaları tarafından ne kadar yoğun kullanıldığını anlamada bu durum kritik bir dönüm noktası olabilir.
Şu an için yapılabilecek tek şey gelişmeleri izlemektir. Yeni Ay görevleri, daha kaliteli ve güvenilir veriler elde etmek adına büyük bir fırsat sunmaktadır. Uzun yıllar boyunca cansız bir gök cismi olarak görülen Ay, gizemlerini yavaş yavaş aralıyor ve belki de insanlığın evrendeki konumuna dair bildiklerimizi temelden değiştirecek.
