Na początku lipca 2026 roku w dyskusjach dotyczących niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych (UAP) ponownie powrócił temat naszego najbliższego kosmicznego sąsiada. Lue Elizondo, były szef pentagońskiego programu AATIP, podzielił się z japońskimi badaczami na platformie Niconico News informacjami, które z miejsca przykuły uwagę ekspertów i entuzjastów. Według jego relacji istnieją fotografie przedstawiające potężne, monolityczne struktury na powierzchni Księżyca – obiekty o wyraźnych kątach prostych i geometrycznie regularnych płaszczyznach. Elizondo podkreślił, że tak specyficzne formy trudno byłoby wyjaśnić działaniem procesów naturalnych.
Dodał również, że zjawiska UAP wykazywały zainteresowanie księżycowymi misjami już w czasach programu Apollo. „Obecnie zakładamy, że co najmniej od tamtego okresu niezidentyfikowane obiekty bacznie obserwowały aktywność człowieka na Srebrnym Globie” – stwierdził Elizondo. Deklaracje te padły w kontekście prawdopodobnego, rychłego upublicznienia wspomnianych zdjęć. Dziennikarz śledczy Ross Coulthart, który od lat bada tę tematykę, zareagował z dystansem, przypominając swoje wcześniejsze publikacje oraz wywiady z byłym przedstawicielem NASA, Mike'iem Goldem, w których również poruszano kwestię księżycowych anomalii.
Cała rozmowa przebiegała w sposób uporządkowany. Najpierw Elizondo wspomniał o zainteresowaniu UAP misjami Apollo, a następnie przeszedł do opisu samych struktur. W jego ocenie ponowna obecność ludzi na Księżycu w ramach nowoczesnych programów może przynieść nowe znaleziska – zarówno na samym satelicie, jak i potencjalnie na Marsie. Nie są to pierwsze wzmianki o tego typu obiektach; pasjonaci i niezależni eksperci, tacy jak Maaneli Derakhshani z Disclosure Foundation, już wcześniej analizowali archiwalne klatki z zasobów NASA, wskazując na zastanawiające formacje liniowe, „ślady” oraz kształty geometryczne. Mike Gold potwierdził gotowość do dalszego badania archiwów pod kątem ewentualnego wystąpienia przed Kongresem.
Oczywiście wszelkie tego rodzaju twierdzenia wymagają skrupulatnej weryfikacji. Dzieje eksploracji Księżyca obfitują zarówno w autentyczne odkrycia, jak i iluzje optyczne. Niemniej jednak słowa te padają z ust osoby mającej wgląd w niejawne projekty i współgrają z wieloletnimi obserwacjami. Jeśli zdjęcia faktycznie zostaną odtajnione i poddane niezależnej analizie, może to być milowy krok w zrozumieniu, jak intensywnie przestrzeń okołoziemska jest wykorzystywana przez inne byty.
Na razie pozostaje jedynie śledzić dalszy rozwój wypadków. Nowe misje księżycowe dają szansę na pozyskanie danych o znacznie wyższej jakości. Księżyc, przez lata postrzegany jako martwy satelita, stopniowo odsłania swoje tajemnice – i być może zmusi nas do zrewidowania dotychczasowych wyobrażeń o miejscu ludzkości w kosmosie.
