Netflix wypuścił miniserial, który błyskawicznie stał się przedmiotem dyskusji: szczery, ironiczny, miejscami niezręczny — i cholernie wciągający. To opowieść o kryzysie wieku średniego w środowisku akademickim, przedstawiona z taką szczerością, że czasami chce się odwrócić wzrok, a czasami — bić brawo.
Film jest naprawdę „szczery”, dlatego przyznajemy mu ocenę: 7/10
Fabuła w dwóch słowach. 50-letnia wykładowczyni języka angielskiego (jej imię w napisach końcowych oznaczono po prostu literą „M”) prowadzi uporządkowane życie: mąż-kolega z pracy, uniwersytet, książki. Wszystko zmienia się, gdy na wydziale pojawia się tajemniczy młody profesor Władimir. Lekkie zauroczenie szybko przeradza się w obsesję — a życie bohaterki zaczyna się rozpadać w spirali, prowadząc do coraz bardziej skomplikowanych konsekwencji.
Dlaczego to działa.
- Rachel Weisz jest po prostu znakomita. Aktorka, znana z „Mumii”, „Wiernego ogrodnika”, „Faworyty”, „Czarnej Wdowy” i „Niewłaściwego dowcipu”, daje tutaj jeden ze swoich najlepszych występów. Jej bohaterka jest jednocześnie żałosna, inteligentna, seksowna i niebezpieczna — i nie sposób od niej oderwać wzroku.
- Leo Woodall w roli Władimira. Młody Brytyjczyk, którego pamiętamy z serialu „Jeden dzień” i drugiego sezonu „Białego Lotosu”, a także z „Bridget Jones: Szaleństwo dla chłopca”, idealnie wpasowuje się w rolę: jest czarujący, śliski i pociągający.
- John Slattery jako mąż. Gwiazda „Mad Men”, znany również z ról w „Iron Manie 2”, „Spider-Manie” i „Dobroczyńcy”, gra męża-profesora z taką zmęczoną mądrością, że jego postać zapada w pamięć nie mniej niż główna.
- Jessica Henwick. Aktorka z „Gry o tron”, „Iron Fista” i „Matrixa: Zmartwychwstań” dodaje pikanterii w roli koleżanki Cynthii.
Ton serialu. To prawdziwy „Fleabag” dla pięćdziesięciolatków — ta sama mieszanka czarnego humoru, otwartych fantazji, bolesnej autoironii i łamania czwartej ściany. Bohaterka nieustannie komentuje swoje poczynania, dzieli się z nami najbardziej niewygodnymi myślami, i to właśnie tworzy poczucie intymności. Serial jest otwarcie seksualny — ale nie w wulgarnym, lecz w bardzo szczerym, dorosłym sensie: mówi się tu o pragnieniach, o których zazwyczaj się milczy.
Minusy. Fabuła bywa miejscami naiwna — niektóre zwroty akcji są przewidywalne, a motywacje bohaterów nie zawsze logiczne. Ale to jeden z tych przypadków, kiedy „jak nakręcono” i „jak zagrano” jest ważniejsze niż „co pokazano”. Oglądasz — i nie możesz przestać.
Werdykt. Bardzo dobry miniserial liczący osiem odcinków, który można obejrzeć w ciągu kilku wieczorów. Rachel Weisz jest tu w swojej szczytowej formie, i już dla niej samej warto włączyć „Władimira”. Aktorstwo stoi na najwyższym poziomie, dialogi są dowcipne, a atmosfera — wciągająca. To opowieść o tym, że kobieta w wieku 50 lat to nie „zmierzch”, lecz bardzo ciekawa, złożona i żywa historia.
Ocena Gaya: 7.0/10 💋
