Podczas gdy opinia publiczna debatowała nad pierwszymi krokami w celu sformowania naukowej rady ds. UAP, wydarzenia potoczyły się dalej. Avi Loeb opublikował dodatkowe szczegóły dotyczące składu i zadań „UAP Science Advisory Council”. Rada, utworzona na zlecenie Białego Domu, Pentagonu (AARO), ODNI, FBI oraz innych agencji społeczności wywiadowczej, zaczęła nabierać konkretnych kształtów.
Loeb podkreślił, że wszystkie dane, na których będzie pracować rada, pozostaną jawne. Pozwala to na otwarte angażowanie ekspertów i skupienie się na analizie naukowej. Rada będzie składać raporty nadrzędnemu organowi – UAP Governing Board, czyli międzyagencyjnej jednostce koordynującej wysiłki wojska, organów ścigania, wywiadu i agencji cywilnych. Jedną z kluczowych ról Governing Board jest ułatwianie terminowej koordynacji odtajniania informacji dotyczących UAP zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym.
Skład rady imponuje interdyscyplinarnym podejściem. Do ogłoszonych wcześniej ekspertów dołączył profesor Robin Hanson, znany ekonomista i futurolog oraz specjalista w dziedzinie statystyki. Wśród uczestników znajdują się fizycy, specjaliści od aparatury i gromadzenia danych (Matthew Szydagis, Kevin Knuth), oceanografowie (Tim Gallaudet), biolodzy molekularni i eksperci od inżynierii materiałowej (Garry Nolan), antropolodzy (Peter Skafish), a także psycholodzy i specjaliści od sztucznej inteligencji do analizy danych. W radzie zasiada również zawodowy sceptyk – Michael Shermer. Loeb szczególnie zaznaczył wagę roli „adwokata diabła”, która ma pomóc uniknąć myślenia grupowego i błędów poznawczych.
W centrum uwagi znajdują się niedawno odtajnione materiały. W raporcie AARO z czerwca 2026 roku, podpisanym przez dyrektora Johna Kosloskiego, opisano incydent z października 2023 roku: funkcjonariusze organów ścigania obserwowali pomarańczową sferę „matkę”, wypuszczającą mniejsze, czerwone obiekty. Około 40% podobnych przypadków pozostaje niewyjaśnionych. Loeb nazywa to „historią detektywistyczną”, którą można rozwiązać dzięki nowym danym wysokiej jakości oraz lepszym czujnikom.
Bezpieczeństwo narodowe pozostaje priorytetem. Jeśli te obiekty to technologie potencjalnych przeciwników, mamy do czynienia z poważną luką w systemie obronnym. Jeśli natomiast są to przejawy techniki pozaziemskiej, zmieni to całkowicie naukowy obraz świata. Rada ma pomóc odróżnić jedno od drugiego poprzez rygorystyczną analizę.
Rozwój wydarzeń wydaje się spójny: od zlecenia sformowania zespołu, po ogłoszenie składu i jasny podział ról między radą naukową a międzyagencyjnym organem zarządzającym. Loeb podkreśla, że sukces zależy od jakości danych i przywiązania do metody naukowej. Choć na ocenę wyników jest jeszcze za wcześnie, proces trwa – z naciskiem na przejrzystość w granicach możliwości oraz praktyczne rekomendacje dla AARO.
Ten krok odzwierciedla rosnące zapotrzebowanie na systemowe, a nie spekulatywne podejście do tematu, który jeszcze niedawno uznawany był za marginesowy. Nadchodzące miesiące pokażą, jak skutecznie nowa struktura zdoła posunąć naprzód nasze rozumienie natury zjawisk UAP.
