W chronionym obszarze przybrzeżnym ZEA młode żółwie zielone niespodziewanie przedłożyły sztuczną lagunę nad naturalne kanały namorzynowe. Badanie opublikowane w listopadzie 2026 roku wykazało, że dziewięć śledzonych osobników spędzało ponad 80 procent czasu właśnie w tej stworzonej przez człowieka niecce.
Naukowcy z Uniwersytetu w Exeter wraz z Urzędem ds. Środowiska i Obszarów Chronionych Szardży wykorzystali znaczniki satelitarne. W ciągu siedmiu miesięcy uzyskali ponad 2800 punktów lokalizacji. Wszystkie żółwie pozostawały w promieniu dwóch mil od wejścia do terenu wodno-błotnego Al-Kurm wa-Lehfaja na wybrzeżu Zatoki Omańskiej — ostatniej dużej społeczności namorzynowej wschodniego wybrzeża kraju.
Sztuczny basen wykopany w 2003 roku jako część niezrealizowanego projektu zabudowy stał się prawdziwym centrum przyciągania. Prawdopodobieństwo napotkania tam żółwi okazało się pięciokrotnie wyższe niż w otaczających naturalnych siedliskach. Na dnie laguny rozrosły się glony — możliwe źródło pokarmu, a zamknięty kształt najwyraźniej zapewnia ochronę przed dużymi drapieżnikami.
Jednocześnie naturalne kanały namorzynowe zachowują kluczową rolę. Łączą lagunę z otwartym morzem, pozwalając młodym żółwiom przemieszczać się wraz z przypływami i odpływami. Bez tej łączności sztuczny zbiornik ryzykuje przekształcenie się w izolowaną pułapkę.
Obszar znajduje się na liście terenów wodno-błotnych o znaczeniu międzynarodowym zgodnie z konwencją ramsarską i został uznany za kluczowy obszar bioróżnorodności. Wyniki podkreślają, że nawet przypadkowo powstałe obiekty antropogeniczne mogą wspierać wrażliwe gatunki, jeśli zachowana jest spójność ekologiczna całego systemu.
Ochrona takich złożonych krajobrazów — od namorzynów po stworzone przez człowieka niecki — pomaga młodym żółwiom pomyślnie przejść wczesny etap życia przed wypłynięciem na otwarty ocean.

