13 listopada 2026 roku bułgarski parlament jednogłośnie, 173 głosami, przyjął ustawę zakazującą utrzymywania, hodowli i uśmiercania zwierząt wyłącznie dla ich futra. Norki, lisy, szynszyle i jenoty nie będą już surowcem na luksusowe futra w tym kraju. Ostatnia taka ferma zamknęła się jeszcze na początku 2025 roku, a nowa ustawa ma zapobiec powrotowi tej branży.
Decyzja była efektem ponad dziesięcioletniej kampanii aktywistów obywatelskich z organizacji CAAI. Jeszcze w 2018 roku zebrali ponad 51 tysiąca podpisów pod inicjatywą obywatelską. Teraz poprawki do ustawy o działalności weterynaryjnej i ustawy o ochronie zwierząt zrównują hodowlę zwierząt futerkowych z okrutnym traktowaniem. Grzywny dla osób fizycznych — od 800 do 1500 euro za pierwsze naruszenie i do 6000 euro za powtórne; dla firm — do 10 tysięcy euro. Wyjątek uczyniono jedynie dla skór pozyskanych jako produkt uboczny produkcji mięsnej lub w trakcie legalnych polowań.
Bułgaria dołącza do już 24 krajów europejskich, w których podobna praktyka jest albo całkowicie zakazana, albo faktycznie niemożliwa z powodu surowych ograniczeń. To nie tylko lokalny zakaz — sygnał, że stosunek do dzikich zwierząt jako istot żywych, a nie towaru, stopniowo staje się normą kontynentu. Za każdym zakazem stoi nie tylko etyka, ale i zrozumienie: przemysłowa hodowla zwierząt futerkowych zakłóca naturalne cykle, wymaga ogromnych zasobów i stwarza warunki niezgodne z dobrostanem gatunków, które przez miliony lat ewoluowały w dzikiej przyrodzie.
Ważne jest też to, że ustawa ma charakter prewencyjny. Nawet jeśli w kraju nie ma już działających ferm, blokuje możliwy napływ producentów z innych regionów Europy, gdzie branża jeszcze istnieje. W ten sposób Bułgaria nie tylko zamyka rozdział przeszłości, ale i umacnia barierę przed powrotem praktyki, która przez dziesięciolecia szkodziła zarówno zwierzętom, jak i reputacji kraju jako odpowiedzialnego członka wspólnoty europejskiej.
Za suchymi liczbami głosowania kryje się głębsza zmiana: społeczeństwo coraz częściej rezygnuje z luksusu zdobytego ceną cierpienia. Futro, niegdyś symbol statusu, coraz częściej postrzegane jest jako przestarzały atrybut, niezgodny z współczesnymi wyobrażeniami o harmonii z przyrodą. Europejski trend pokazuje, że takie decyzje podejmowane są nie pod presją mody, lecz w wyniku długiej debaty społecznej i naukowego namysłu nad konsekwencjami dla bioróżnorodności.
Ostatecznie zakaz w Bułgarii to kolejny krok ku temu, by dzikie gatunki pozostawały częścią żywych ekosystemów, a nie były zamykane w klatkach dla ludzkiej zachcianki.
