Wielu właścicieli kotów i psów marzy o tym, by dowiedzieć się, co myślą ich podopieczni, gdy wpatrują się w pustą miskę lub szczekają na zamknięte drzwi. W Chinach postanowiono przekuć to pragnienie w konkretny produkt komercyjny. Start-up Meng Xiaoyi z Hangzhou wprowadził na rynek miniaturową obrożę PettiChat, która obiecuje przekładać szczekanie i miauczenie na komunikaty tekstowe wyświetlane na ekranie smartfona. Podczas majowej przedsprzedaży urządzenie w cenie 799 juanów (około 118 dolarów) nabyło już ponad dziesięć tysięcy osób. Czy technologia rzeczywiście przybliża nas do dialogu międzygatunkowego, czy mamy do czynienia jedynie z drogim cyfrowym gadżetem?
Moduł sprzętowy urządzenia waży zaledwie 27 gramów. Obroża rejestruje dźwięki wydawane przez zwierzę, a wbudowane akcelerometry pozwalają dodatkowo monitorować jego postawę. Zebrane dane są przesyłane do chmury, gdzie podlegają analizie przez model językowy Qwen od Alibaba Cloud. Twórcy deklarują, że system szkolono na bazie półtora miliona nagrań audio, dzięki czemu rozpoznaje on do dwudziestu stanów emocjonalnych z trafnością rzędu 94,6%. Aplikacja generuje gotowe komunikaty w rodzaju „chcę się bawić” lub „boję się” w czasie zaledwie jednej sekundy.
Środowisko naukowe podchodzi jednak do tych statystyk z dużym dystansem. Biolodzy i behawioryści przypominają, że wokalizacja to zaledwie skromna część zwierzęcej komunikacji. Psy i koty porozumiewają się głównie za pomocą kontekstu, zapachów, mimiki oraz pozycji ogona. Ten sam dźwięk wydany w różnych okolicznościach może nieść skrajnie odmienne znaczenie. W realnych warunkach domowych, przy hałasującym telewizorze czy pracującym odkurzaczu, skuteczność algorytmów drastycznie spada. Na forach tematycznych nowość zyskała już ironiczne miano „testu na IQ dla ludzi”.
Niemniej jednak debiut PettiChat wskazuje na istotny wektor rozwoju nowoczesnych technologii. Integracja dużych modeli językowych z czujnikami ruchu może w perspektywie znacząco poprawić standard opieki weterynaryjnej. Choć sztuczna inteligencja nie potrafi jeszcze precyzyjnie przełożyć myśli psa, może rejestrować ukryte wzorce stresu lub bólu, które umykają ludzkiemu oku. To milowy krok w stronę tworzenia czulszych systemów monitorowania zdrowia, w których sieć neuronowa pełni funkcję nie tłumacza, lecz uważnego asystenta.
