Een internationaal onderzoeksteam heeft eindelijk een verklaring gevonden voor de reden waarom er een helderrode vloeistof uit de Taylor-gletsjer in Antarctica stroomt. Een nieuwe studie, die in 2026 verscheen in het tijdschrift Antarctic Science, heeft hiermee een kwestie opgehelderd die al meer dan honderd jaar openstond.
Het fenomeen werd voor het eerst beschreven door de Australische geoloog Griffith Taylor in 1911. Destijds suggereerde hij dat de kleur werd veroorzaakt door algen, maar die veronderstelling bleek later onjuist.
De bron van het "bloed" is een oeroud, extreem zout pekelwater dat ongeveer 1,5 miljoen jaar geleden onder de gletsjer gevangen kwam te zitten. Door de hoge zoutconcentratie bevriest dit water niet, zelfs niet tijdens periodes van extreme vorst.
Wanneer de pekel naar het oppervlak stijgt en in contact komt met zuurstof, vindt er oxidatie plaats van de ijzerverbindingen in het water. Het is precies dit proces dat het water een diepe, bloedrode kleur geeft.
De belangrijkste bijdrage van het nieuwe onderzoek is de verklaring van het mechanisme waarmee de pekel door de dikke ijslaag heen naar buiten komt. Voorheen begrepen wetenschappers niet hoe dit proces precies verliep.
Hoe heeft de natuur dit geheim zo lang verborgen kunnen houden?
De auteurs benadrukken dat de ontrafeling niet alleen een einde maakt aan een langdurige wetenschappelijke discussie, maar ook laat zien hoe complex de processen onder de Antarctische gletsjers werkelijk zijn.
