In British Columbia heeft een 33-jarige kandidaat genaamd Brady de verkiezingen voor de gemeenteraad van Kelowna gewonnen. Zijn campagne viel op door een ongebruikelijke aanpak: in plaats van de gebruikelijke beloftes en slogans prijkten op zijn borden teksten als ‘Just trying to pay my rent’, ‘I barely want to do this’ en ‘Let’s see what happens?’.
De kandidaat verklaarde openlijk aan de kiezers dat hij geen idee had wat hij in die functie zou gaan doen. Zulke zelfspotachtige boodschappen verspreidden zich door de buurten en werden al snel viral op sociale media.
De overwinning van Brady trok niet alleen de aandacht van de plaatselijke bevolking. Berichten over zijn campagne verzamelden honderdduizenden likes en reacties, waarin mensen zijn eerlijkheid en hun vermoeidheid van de traditionele politieke retoriek benoemden.
In een van de reacties werd opgemerkt dat deze aanpak juist zou kunnen hebben gewerkt omdat kiezers genoeg hadden van oudere kandidaten en de gebruikelijke beloftes. Velen zagen hierin een weerspiegeling van de echte problemen met huurwoningen en het algemene wantrouwen jegens de politiek.
Wat beweegt mensen om te stemmen op iemand die zelf twijfelt aan zijn eigen kunnen? In het geval van Brady lijkt het antwoord te schuilen in een oprechtheid die contrasteert met de gebruikelijke campagnes.
